Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Ποιος είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός των φοιτητών και αποφοίτων ΤΕΙ;

Το βρήκα στο www.olympia.gr και αν και είναι γραμμένο για άλλο λόγο ταιριάζει πολύ με τα ΤΕΙ και την ενέργεια που εκπέμπει για αυτά το ΤΕΕ. Το αρχικό κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Απολαύστε το και σκεφτείτε αυτά που θα διαβάσετε. Το αφήνω στην κρίση σας ελπίζοντας να μείνετε προσηλωμένοι στο θέμα των ΤΕΙ.

Γράφει η κα Μαρία Σεφέρου

Ποιος είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εσωτερικός εχθρός της Ελλάδας που ευθύνεται για τη διαχρονική μας μιζέρια και τη σημερινή θλιβερή κατάντια μας; Κατά την ταπεινή μου άποψη είναι το ΜΙΣΟΣ και η ζηλοφθονία. Κι όταν μιλάω για μίσος, δεν εννοώ απλά την έλλειψη αγάπης που μπορεί να σημαίνει και ουδετερότητα συναισθημάτων, αλλά το ενεργό μίσος που επιδιώκει να εκδηλωθεί με κάθε δυνατό τρόπο εναντίον του αντικειμένου του μίσους και να το βλάψει. Ίσως κάποιοι καλοπροαίρετοι θα πουν ότι υπερβάλλω. Εκείνοι όμως για τους οποίους γράφονται αυτές οι γραμμές ξέρουν τι εννοώ και γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι ακριβολογώ.
Η αγάπη είναι η μόνη συγκολλητική ουσία που θα κρατήσει ένα οικοδόμημα όρθιο. Η αγάπη είναι το τσιμέντο που συγκρατεί την οικογένεια, την κοινωνία, το έθνος και την κοινωνία των εθνών, σε όρθια στάση ώστε να μην καταρρεύσουν. Όταν η αγάπη-τσιμέντο λείπει, και στη θέση της έχει μπει το κομπρεσέρ του ΜΙΣΟΥΣ, η κατάρρευση επέρχεται με νομοτελειακή ακρίβεια, και δεν υπάρχουν εκείνοι οι σοφοί, ειδήμονες ή οι τεχνοκράτες που θα μπορέσουν να την αποτρέψουν.

Ποιο σαράκι , λοιπόν, μας κατατρώει; Είναι το μίσος του Έλληνα για το Συνέλληνα. Είναι η νοοτροπία του ‘εμείς’ και ‘αυτοί’. Είναι το μίσος που επί δεκαετίες ενσταλάζει η αχαλίνωτη κομματοκρατία στις ψυχές των ‘οπαδών’ για να συσπειρώνει τις δυνάμεις της και να νέμεται ευκολότερα την εξουσία κατά το “διαίρει και βασίλευε”. Είναι το μίσος μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών ομάδων που υποθάλπουν τα συνδικαλιστικά κινήματα. Είναι το μίσος εναντίον του διαφορετικού που πηγάζει από την έλλειψη ανθρωπιστικής παιδείας. Είναι η μισαλλοδοξία που έχει ενσταλάξει η Ορθοδοξία στους οπαδούς της κατά παντός μη Ορθόδοξου. Είναι το άσβεστο μίσος που τρέφει μια μερίδα δήθεν προοδευτικών διεθνιστών Ελλήνων εναντίον της ίδιας της πατρίδας μας. Είναι το μίσος που τρέφει η πλειοψηφία των Ελλήνων – από την κεφαλή μέχρι την ουρά – εναντίον του ΝΟΜΟΥ! Είναι το μίσος που εκδηλώνει ο Έλληνας εναντίον της ίδιας της Ελληνικής φύσης: εμπρησμοί δασών και τσιμεντοποίηση. Τέλος, είναι το μίσος που γεννιέται από τις υπαρκτές κοινωνικές αδικίες – μίσος του λαού εναντίον της εξουσίας, των πεινασμένων εναντίον των βολεμένων, των μη προνομιούχων εναντίον των προνομιούχων, και τούμπαλιν.

Η ανεκπαίδευτη ψυχή του πρωτόγονου ανθρώπου δε μπορεί να ζήσει χωρίς μίσος και φθόνο. Αυτοπροσδιορίζεται όχι με την ομάδα στην οποία ανήκει αλλά με την απέναντι ομάδα την οποία μισεί. Το οξυγόνο του δεν είναι η αγάπη – όπως συμβαίνει με τον καλλιεργημένο άνθρωπο – αλλά το μίσος. Εφόσον αναπνέει, μισεί. ΜΙΣΟΣ, δυστυχώς, είναι το συστατικό εν αφθονία στις ακαλλιέργητες (βάρβαρες) Ελληνικές ψυχές, σε σημείο που αυτό που έλεγαν οι Αρχαίοι πρόγονοί μας, ότι «πας μη Έλλην βάρβαρος» να τείνει να εδραιωθεί στη συνείδηση των ξένων από την ανάποδη: «πας Έλλην Βάρβαρος». Είναι παγκοίνως γνωστή η ρήση: «Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της». Ποια Ελλάδα; Όχι βεβαίως το έδαφος της Ελληνικής επικράτειας, αλλά οι Συνέλληνες. Για ν’ ακριβολογούμε, Έλληνες τρώνε Έλληνες, με προτίμηση τους επιφανείς, σαν άλλοι κανίβαλοι. Βλέπε και εδώ. Και οι Έλληνες όλοι μαζί, ποιος λίγο ποιος πολύ, καθείς το κατά δύναμη, τρώνε την Ελλάδα, δηλαδή πριονίζουν με το μαχαίρι του μίσους το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται.

Είδαμε το άσβεστο ενδοφυλετικό ΜΙΣΟΣ να εκδηλώνεται στην Αρχαία Ελλάδα με τον αλληλοσπαραγμό των πόλεων-κρατιδίων• το είδαμε να εκδηλώνεται σε όλο το σατανικό του “μεγαλείο” στον καταραμένο εμφύλιο πόλεμο• το βλέπουμε να εκδηλώνεται μεταξύ των κομματικών φατριών μέσα κι έξω από τη Βουλή• το βλέπουμε να εκδηλώνεται μεταξύ των κομματικών οπαδών στα καφενεία της χώρας• το βλέπουμε να εκδηλώνεται στα γήπεδα μεταξύ των οπαδών διαφορετικών ποδοσφαιρικών ομάδων• το βλέπουμε καθημερινά και τρομάζουμε στα τηλεοπτικά παράθυρα• το βλέπουμε να εκδηλώνεται δημόσια μεταξύ ακαδημαϊκών, πανεπιστημιακών, ερευνητών και άλλων παχυλοαμειβόμενων ειδικών• το βλέπουμε μέσα στα πανεπιστήμια που κάθε τόσο κουκουλοφόροι, σπουδαστές και μη, που μισούν το νόμο, την Παιδεία, την πρόοδο και τον πολιτισμό τα κάνουν γης-μαδιάμ. Το βλέπουμε να εκδηλώνεται από τους κουκουλοφόρους και τους τρομοκράτες στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων Ελληνικών πόλεων.

Ακόμη, βλέπουμε το μίσος να εκδηλώνεται μέσα στα ηλεκτρονικά φόρουμ και τη μπλογκόσφαιρα… Και η γλώσσα είναι ένα μαγικό εργαλείο που κόκαλα δεν έχει μα κόκκαλα τσακίζει. Η ηλεκτρονική κουκούλα της ανωνυμίας, βεβαίως, διευκολύνει τα μέγιστα όλους τους εμπαθείς να διοχετεύσουν τη χολή τους εναντίον εκείνων που δε γουστάρουν. Αν είσαι και γυναίκα, ακόμη χειρότερα, πολλοί Νεοέλληνες φαλλοκράτες θεωρούν ακόμη τη γυναίκα κατώτερο ον που η θέση της είναι στην κουζίνα. Βλέπε σχετικά σχόλια εδώ. Η διαφορετικότητά σου θ’ αντιμετωπιστεί με καχυποψία, χλευασμό, μίσος και χυδαιότητα από τους ανώνυμους και θρασύδειλους εκείνους συνανθρώπους μας που έχουν γαλουχηθεί στα κομματικά λιβάδια του μίσους. Ας όψεται η κομματοκρατία του διχασμού…

Με τόοοσο ΜΙΣΟΣ, λοιπόν, που κρύβει ο Έλληνας στην καρδιά του, είναι αδύνατον η Ελλάδα να κάνει έστω κάποια μικρά βήματα προς την πρόοδο, την ευημερία και τον πολιτισμό. Σέρνεται και θα σέρνεται στον ίδιο φαύλο κύκλο της χρεοκοπίας, της παρακμής και της μιζέριας, μέχρις ότου ο κάθε Έλληνας να ξεράσει το μίσος που κρύβει στην ψυχή για τον ομοεθνή του, αν βεβαίως αυτό συμβεί ποτέ… Το μίσος κατακερματίζει την κοινωνία, τη διαβρώνει μέχρις αυτοεξόντωσης. Τα εγκλήματα μίσους, κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα και ιδεοληψία, διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό, κατεδαφίζουν ό,τι με κόπο και αίμα έχτισαν προηγούμενες γενιές, και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αποπνικτική από την οποία όλοι, και η γράφουσα, θα ήθελαν να δραπετεύσουν.

Γνωρίζω Έλληνες του εξωτερικού που ήρθαν για μετεγκατάσταση στην Ελλάδα, αγόρασαν σπίτι και αυτοκίνητο, και προσπάθησαν να ξεκινήσουν καινούργια ζωή στην ηλιόλουστη πατρίδα μας, αλλά έφυγαν απογοητευμένοι μετά από ένα χρόνο. Τους έδιωξαν οι Συνέλληνες! Γνωστή μου κυρία είπε ότι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της ανοχής και της υπομονής της με την ελληνική βαρβαρότητα ήταν οι μούντζες, οι ύβρεις και οι διαβολοαποστολές που δέχτηκε από οδηγό ενώ οδηγούσε προσεκτικά το αυτοκίνητό της έχοντας δίπλα το Γερμανό σύζυγό της. Την προσβολή αυτή και την έκρηξη μίσους δεν την άντεξε και έδωσε αμέσως το σπίτι της σε μεσίτη για πώληση. Έφυγε μέσα σε τρεις μήνες από το επεισόδιο, και τώρα ακούει ‘Ελλάδα’ και την πιάνει ταραχή.

Εξάλλου, αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύεται, στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές, διότι απλούστατα πιστεύουν ότι οι ξένοι είναι καλύτεροι από τους Συνέλληνες τους οποίους μισούν. Αυτοί που κόπτονται πως αγαπούν τους μετανάστες και λαθρομετανάστες, δεν το κάνουν τόσο επειδή είναι φιλεύσπλαχνοι, αλλά από άσβεστο μίσος εναντίον μερίδας Συνελλήνων που θέτουν το εύλογο ερώτημα: «πόσους, άραγε, μετανάστες μπορεί επιτυχώς ν’ απορροφήσει και ν’ αντέξει μια μικρή και καταχρεωμένη χώρα σαν την Ελλάδα;» Και μόνο το να τολμήσει κανείς να θέσει δημόσια ένα τέτοιο ερώτημα τον ρίχνει στην κατηγορία των μισούμενων ρατσιστών και των φασιστών. Η ξενολατρία του Έλληνα εκδηλώνεται επίσης και με τους χιλιάδες γάμους που συνάπτουν οι Νεοέλληνες με αλλοδαπές, συχνά μετά από γνωριμία μόλις μερικών εβδομάδων. Φαίνεται ότι με μια αλλοδαπή στο πλάι τους νιώθουν ψηλότεροι…

Ποιος, λοιπόν, θα μας σώσει από τον κακό εαυτό μας; Δυστυχώς δεν υπάρχει ο από μηχανής θεός που θα το κάνει. Δεν υπάρχει ο ‘σωτήρας’ ή οι ‘σωτήρες’ που θα μπορέσουν να ξεριζώσουν το αδελφοκτόνο μίσος και τη ζηλοφθονία που φωλιάζει στην ψυχή του Έλληνα. Θα μπορούσαν ίσως να ακυρώσουν κάποιες από τις αιτίες που εκτρέφουν το μίσος, όπως, π.χ. να εφευρεθεί ένα διαφορετικό και ενωτικό μοντέλο Δημοκρατίας. Αλλά και πάλι, αν δεν υπάρξει μια συστηματική και μακροχρόνια πανεθνική εκστρατεία ενημέρωσης και εκπαίδευσης με στόχο την καταπολέμηση του αδελφοκτόνου μίσους και την εμφύτευση του σπόρου της ΑΓΑΠΗΣ και της αδελφοσύνης στις καρδιές των Ελλήνων, κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να επανασυγκολλήσει το διαρρηγμένο από το μίσος κοινωνικό ιστό. Και φυσικά, κανένα πολιτικό κόμμα δε συμφέρει μια κοινωνία ενωμένη με αγάπη σα γροθιά, που ενδεχομένως θα στρεφόταν σύσσωμη εναντίον της διεφθαρμένης εξουσίας. Είπαμε, οι σάπιοι κυβερνούν με το δόγμα του διαίρει και βασίλευε.
Με τις υγείες μας,
Ένας αδούλωτος Μηχανικός

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Χημικών Μηχανικών. Των διπλωματούχων βεβαίως-βεβαίως.

Φέρνω σήμερα στην κεντρική σελίδα ένα κείμενο που μας υποδείχθηκε με την διεύθυνση του μόνο από φίλο επισκέπτη στα σχόλια ενός προηγουμένου θέματος.

Ο λόγος της δημοσίευσης του από αυτή την θέση είναι για να σας δείξω ότι σήμερα υπάρχουν μέσα στο ΤΕΕ μονάδες του που δεν κοιμούνται και ξυπνάνε σκεφτόμενοι το πώς θα μας πατήσουν αποτελεσματικότερα.

Άνθρωποι που τα πάνε καλά και στις εξισώσεις της ζωής. Όχι μόνο των μαθηματικών.

Εκεί που τα ΤΕΙ είναι παράμετρος και όχι μια απροσδιόριστη και αυθαίρετα οριζόμενη σταθερά.

Δεν συμφωνώ βέβαια με όλα αυτά που γράφουν στο κείμενο τους, άλλωστε νομίζω ότι αρκετά από τα αναγραφόμενα χρήζουν αλλαγών, αλλά δεν μπορώ παρά να δηλώσω τον εντυπωσιασμό μου εάν τους συγκρίνω με το μένος που μας αντιμετωπίζει η ΔΕ του ΤΕΕ όλα αυτά τα χρόνια.

Και αυτούς εμείς δεν πρέπει να τους αδικήσουμε φωνάζοντας και απειλώντας.

Επειδή αυτοί είναι που ανοίγουν το παράθυρο για εθνική συνεννόηση προσπαθώντας να καταλάβουν και να αποτυπώσουν και την άλλη πλευρά.

Την δική μας. Των ΤΕΙ.

Και επειδή ακριβώς εμείς είμαστε οι αδικημένοι της όλης κατάστασης, σε εμάς έλαχε η ιστορική ευθύνη να σύρουμε τον χορό της λήθης.

Αν δεν το κάνουμε εμείς δεν θα το κάνει κανείς.

Το ζητούμενο είναι η ειρηνική συνύπαρξη και όχι ο σκοτωμός.

Έτσι οι Χημικοί Μηχανικοί, με διάθεση για πραγματικά γόνιμο διάλογο που δείχνουν κατά την γνώμη, συμπεριλαμβάνουν και εμάς μέσα στα θέματα της διαβούλευσης.

Άλλο τώρα το εάν εμείς δεν έχουμε χρόνο να διαθέσουμε αφού το πρόβλημα των ΤΕΙ δεν ξεκίνησε τώρα αλλά το 1983 και έχουν περάσει άπρακτα 26 χρόνια. Όπως άλλο θέμα, και ίσως το ποιο σοβαρό, είναι η αντίστοιχης χρονικής διάρκειας αδράνειας μας.

Και είναι μια ολόκληρη επαγγελματική ζωή ρε γαμώ το μου.

Ποιο παραγωγικό θα ήταν νομίζω να τους κάνουμε να καταλάβουν ότι το θέμα των ΤΕΙ έχει δύο όψεις, παρά το να τους φέρουμε σε θέση άμυνας των κεκτημένων τους του 1930 ορμώμενοι από την εκρηκτική πια εκτόνωση μας λόγω της διαχρονικής αδικίας που ζούμε με αποκλειστική πρωτοβουλία όλων ανεξαιρέτως των διοικήσεων του ΤΕΕ.

Η μία όψη λοιπόν είναι τι θα γίνει με του παλαιούς απόφοιτους και η άλλη όψη είναι τι θα γίνει με τους σημερινούς και μελλοντικούς φοιτητές. Και αυτό δεν το αντιμετωπίζει καμία απολύτως πρόταση για τα ΤΕΙ που έχει κατατεθεί μέχρι σήμερα.

Έχει αποδειχθεί πια ξέρετε, 26 χρόνια τώρα, ότι με μαθηματική ακρίβεια οι σημερινοί φοιτητές μετασχηματίζονται προστιθέμενοι στους παλιούς αποφοίτους και έρχονται οι μελλοντικοί να γίνουν σημερινοί, να γίνουν κατόπιν παλιοί και καμία λύση δεν φαίνεται στο ορίζοντα.

Έτσι λοιπόν οι παλιοί, με την ευρεία έννοια της συνεχούς αύξησης τους, δουλεύουν ανασφάλιστοι και χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα έχοντας στην πλάτη τους όλες τις σχετικές κοινωνικές υποχρεώσεις (οικογένεια, παιδιά, οικονομικά κλπ, τα γνωστά) χωρίς την Συνταγματικά επιβαλλόμενη «αρωγή» της πολιτείας.

Δεν τους αγγίζουν έτσι οι προτάσεις περί ενσωμάτωσης των ΤΕΙ στα Πολυτεχνεία, ειδικά μετά την περιπέτεια των σχολών Υπομηχανικών και της σχέσης «στοργής» που είχαν με το ΤΕΕ της εποχής τους. Τότε που το ΤΕΕ τους αγκάλιασε τόσο σφικτά που τους έκλεισε τις σχολές.

Άλλωστε ο περίφημος Αίσωπος, γεια σου συνάδελφε δεν εννοώ εσένα αλλά τον διάσημο συν-ονοματό σου των Αρχαίων, μας περιέγραψε αναλυτικά την σχετική τριμερή κατάσταση με το μικρό τσοπανόπουλο, τον λύκο και τα πρόβατα χιλιάδες χρόνια πριν.

Και οι Υπομηχανικοί ήρθαν για να βρουν το δίκιο τους με τα πόδια στην Αθήνα από την Θεσσαλονίκη.

Πιστεύω ότι κανένας μας δεν θέλει να πάει με τα πόδια από την Αθήνα στις Βρυξέλες για τον ίδιο λόγο πενήντα χρόνια μετά.

Γιατί εκεί είναι το κέντρο σήμερα.

Γιατί ίδια και απαράλλακτη είναι η κατάσταση των σχολών μας.

Και η δυσπιστία, η υπόνοια, το άγχος, η επιθετικότητα σαν αποτέλεσμα όλων αυτών των καταστάσεων όσο περνάει ο καιρός θα εντείνονται.

Κύριος λόγος του φαινομένου αυτού είναι όχι μόνο το αίσθημα περί δικαίου που δεν υπάρχει και που μπορεί κάποιος να μας το αμφισβητήσει σαν υποκειμενικό, αλλά το δίκαιο σε όλου το εύρος και την μεγαλοπρέπεια του παραβιάζεται στην περίπτωση μας, και που είναι ο κύριος αντίλογος στις πολύ καλές προσπάθειες σαν και αυτή των Χημικών Μηχανικών που θα διαβάσετε σήμερα.

Και για να μην νομίσετε ότι υπερβάλω να σας δείξω αμέσως τι εννοώ.

Όλες, μα όλες οι προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι για τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΤΕΙ, στηρίζονται στο σκεπτικό του να λυθεί το θέμα μεταξύ Υπουργείου, ΤΕΙ και κάποιας επιτροπής που τον παρόντα χρόνο λέγεται ΣΑΤΕ.

Όπως ακριβώς λέει ο νόμος.

Ο νόμος είπα και πρέπει να το προσέξετε.

Ο νόμος. Το ξαναλέω.

Βγάζω απέξω και το θέμα της δημοκρατίας ακόμη, κυρίως λόγω του ότι τα ΤΕΙ επιλέχθηκε από άλλους να μην συμμετέχουν στις διεργασίες έκδοσης των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων, επειδή εκτός από τον αυθαίρετο προσδιορισμό της είναι μια πολύ, μα πάρα πολύ ελαστική παράμετρος που στην σύγχρονη Ελλάδα τείνει να αναστρέψει την έννοια της καθημερινής πολιτικής και κοινωνικής πρακτικής.

Έτσι λοιπόν, αντικειμενικά πια νομίζω τώρα, μπορώ να καταλήξω τεκμηριωμένα ότι όλοι εμπλεκόμενοι που από μόνοι τους ορίζουν το κράτος, το ΚΡΑΤΟΣ το ξαναγράφω, δηλαδή Υπουργείο, ΤΕΕ και ΣΑΤΕ, επικαλούνται τον νόμο προκειμένου να καταλήξουν σε κάτι που την στιγμή της αποφοίτησης ο κάθε ένας από εμάς έπρεπε να είχε βρει έτοιμο.

Γιατί υποτίθεται σε Ευρωπαϊκά οργανωμένο κράτος ζούμε.

Και έπρεπε να βρούμε έτοιμο τον νόμο που θα καθόριζε τις συνθήκες με τις οποίες θα έπρεπε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας.

Τον νόμο περί των επαγγελματικών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

Και είμαστε πολίτες του πανάθεμα μας.

Και η προσπάθεια του ΠΣΧΜ μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται. Δημόσια διαβούλευση για να βγει ο νόμος.

Μα ρε παιδιά, στους Χημικούς Μηχανικούς απευθύνομαι και μάλιστα φιλικά, για να φτάσουμε μέχρι εδώ,

-δεν εφαρμόσθηκε ο Ν. 1404/83 για τα επαγγελματικά μας δικαιώματα,

-δεν εφαρμόσθηκε ο Ν. 2084/92 για την ασφάλιση μας,

-πιάνουμε τον νομοθέτη του ΥΠΑΝ, κουραφέξαλα νομοθέτη υπάλληλοι του ΥΠΑΝ μέλη ΤΕΕ ήταν το κατά πώς φαίνεται, να πάει να μας θάψει στο νέο νόμο για τους ενεργειακούς επιθεωρητές,

-το ΤΕΕ που έχοντας καταλάβει την σημασία της διαφοράς των αποφοίτων ΤΕΙ από τους φοιτούντες προσπαθεί να το λύσει αυθαίρετα για ίδιο όφελος χωρίζοντας τους απόφοιτους ΤΕΙ σε πριν και μετά την Ανωτατοποίηση του 2001 παραβιάζοντας τον ιδρυτικό νόμο των ΤΕΙ Ν. 2916/01 που ξεκάθαρα λέει ότι τα πτυχία είναι ισότιμα ανεξαρτήτως χρόνου αποφοίτησης. Το ίδιο λάθος κάνουν και οι ΧΜ εδώ στο υποσυζήτηση σχέδιο τους και χωρίζουν τους απόφοιτους ΤΕΙ σε ΠΤ=Πτυχιούχους Τεχνικούς, με τουλάχιστον 4 έτη ολοκληρωμένων τεχνικών σπουδών Πανεπιστημιακού Επιπέδου και σε ΤΜ=Τεχνολόγων Μηχανικών (ή Μηχανικών Τεχνολογικής Εκπαιδεύσεως), με τουλάχιστον 3 έτη σπουδών. Αγαπητοί φίλοι, μάλον δεν έχετε την σωστή πληροφόρηση. Η διάσπαση του μετώπου των Τεχνολόγων Μηχανικών με αυτό τον τρόπο δεν πρόκειται να αποδόσει για τρείς λόγους: (α) κανένας απόφοιτος ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΛΕΤΕ ΤΕΧΝΙΚΟ, (β) η διάκριση που κάνετε ήδη παραβιάζει τέσσερεις νόμους, αυτόν περι τεχνολόγων ΠΔ 388/89, τον Ν. 1865/89, τον Ν. 2916/01 και το Ν. 3549/07 (οι δυο τελευταίοι κρίθηκαν πρόσφατα Συνταγματικότατοι) και (γ) δεν μπορεί με νόμο να αφαιρεθούν δικαιώματα που δόθηκαν με προηγούμενο χωρίς την συννένεση των άμεσα ενδιαδερομένων, δηλαδή εμάς που ποτέ δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε σε τέτοιο έκτρωμα ,

-το ΤΕΕ που έλεγε στο Δελτίο Τύπου της 18/6/2008 «Τα επαγγελματικά δικαιώματα οριοθετούνται με βάση τις κατευθύνσεις των σχολών και τα ουσιαστικά ποιοτικά χαρακτηριστικά των προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών, αλλά προσδιορίζονται με τη συμμετοχή των παραγωγικών υπουργείων και των εκπροσώπων των παραγωγών. Είναι σε διαλεκτική συνάρτηση με τις σχολές και τα προγράμματα τους ….» και που έκανε πίσω όταν ο κος Στυλιανίδης έβαλε μπροστά να τα βγάλει με το επιχείρημα να γίνει διάλογος αφήνοντας μας αγανακτισμένους να ψάχνουμε να βρούμε τι ήταν δυνατόν να ειπωθεί μετά από 26 χρόνια εκκρεμότητας και αναμονής που δεν ειπώθηκε,

-τον ΣΥΡΙΖΑ, του αδελφού του προέδρου του ΤΕΕ, τον κο Αλέκο Αλαβάνο που εργολαβικά ανέλαβε την υλοποίηση του διαλόγου που ζήτησε ο αδελφός του κος Γιάννης Αλαβάνος από τον κο Στυλιανίδη, όταν ήταν ακόμη Υπουργός Παιδείας, και που συζητάει με όλους εκτός από τους παράγοντες των ΤΕΙ. Δεν ξέρω τι είδους δημοκρατία ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά εάν οι ενδιαφερόμενοι των ΤΕΙ είναι να μην συμμετέχουν στον διάλογο που τους αφορά με το Υπουργείο, να μην συμμετέχουν με το ΤΕΕ, να μην συμμετέχουν με τα κόμματα και να υποχρεώνονται στα μουγκά να παρακολουθούν τις εξελίξεις που αφορούν την ζωή τους όταν έχει καεί η μισή Ελλάδα απο τους κουκουλοφόρους και η άλλη μισή έχει απομονωθεί από δικαιωμένους αγρότες, λεωφορειούχους και φορτηγατζήδες, συγνώμη αλλά τέτοια δημοκρατία δεν την χρειαζόμαστε. Να φέρουμε πίσω τους συνταγματάρχες ή τον βασιλιά. Γιατί να πληρώνουμε τα κερατιάτικα των 300 και των 3.000 παρατρεχάμενων τους όταν μπορούμε να την βγάλουμε φθηνότερα με τα ίδια αποτελέσματα, και να αποφύγουμε τα χειρότερα που ζούμε τώρα. Και όλο αυτό γιατί η δημοκρατία μας λειτουργεί για λίγους μέχρι στιγμής. Υπάρχει συνολική αποτυχία διακυβέρνησης (νοσοκομεία, πλοία, τραίνα, αεροπλάνα, παιδεία) και μοναδικοί υπεύθυνοι μετά από εμάς που τους ψηφίζουμε είναι οι 300 της βουλής που μεταξύ των άλλων ντροπιάζουν και το νούμερο. Οι προηγούμενοι 300 έπεσαν υπέρ πατρίδας, οι σύγχρονοι 300 αγωνίζονται υπέρ κατεστημένου,

-το ΕΜΠ που κάλεσε σε διάλογο τον πρόεδρο του ΤΕΙ Αθηνών και στο καπάκι το ΤΕΕ έβγαλε την γνωστή ανακοίνωση προκειμένου να καθοδηγήσει τις εξελίξεις,

-η ΝΔ και ο νέος Υπουργός Παιδείας κος Σπηλιωτόπουλος που ενώ είμαστε στην κυριολεξία πεινασμένοι για δικαιώματα, αφού πρώτα μας πέρασαν το φαγητό μας καλά-καλά μπροστά από τα μάτια μας και την μύτη μας και μας άφησαν να το μυρίσουμε, μετά το ξαναέβαλαν στο ντουλάπι για άγνωστο χρόνο προκειμένου οι χορτάτοι του ΤΕΕ και των κομμάτων να συζητήσουν από μηδενική βάση το πότε θα πρέπει να φάνε οι πεινασμένοι των ΤΕΙ. Τις δύο μητέρες που διεκδικούν το ίδιο παιδί τις έχουμε. Τον Σολομώντα ψάχνουμε …. Αλλιώς θα κόψουμε το παιδί στην μέση,

-οι διπλωματούχοι Μηχανικοί Παραγωγής και Διοίκησης που απόκτησαν επαγγελματικά δικαιώματα διπλωματούχου Μηχανολόγου μέσα σε μία νύχτα με μια επιστολή,

-οι διπλωματούχοι Μηχανολόγοι που έχουν δικαιώματα Ηλεκτρολόγων και τούμπαλιν την στιγμή που η σχολή των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών έχει καταργηθεί από την δεκαετία του 1970 και ενώ όλοι κάνουν την πάπια για αυτούς στα ΤΕΙ ζητάνε λαγούς με πετραχήλια για να δοθούν επαγγελματικά δικαιώματα για αντικείμενα περιγραφόμενα αυστηρά από το πρόγραμμα σπουδών τους,

-οι Πολιτικοί Μηχανικοί που τα υπογράφουν όλα κτίρια, λιμάνια, δρόμους, γέφυρες, σωλήνες, καλώδια, τηλεπικοινωνίες, βιομηχανικά, ενεργειακά, χημικές εγκαταστάσεις, βιολογικούς καθαρισμούς όλων των ειδών σε σημείο μάλιστα που σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο βλάκες είναι στα Πολυτεχνεία του υπόλοιπου πολιτισμένου κόσμου που έχουν ξεχωριστές ειδικότητες για κάθε ένα από τα αντικείμενα αυτά ενώ στην Ελλάδα όχι μόνο τα μαθαίνει όλα ένας μέσος φοιτητής μέσα σε πέντε χρόνια αλλά και θεωρείται ότι τα εξασκεί σποραδικά επαρκώς. Και λέω σποραδικά γιατί δεν φτιάχνουν σε κάθε έργο τους όλοι οι πολιτικοί μηχανικοί λιμάνια, αεροδρόμια, γέφυρες και ότι άλλο,

-τους κάτοχους τίτλων σπουδών από ιδρύματα του εξωτερικού που μη έχοντας σπουδάσει κάποια αντικείμενα με την εγγραφή τους στο ΤΕΕ αποκτούν δικαίωμα υπογραφής σε όλα από αυτά. Αναφέρομαι στους Αρχιτέκτονες απόφοιτους σχολών Καλών Τεχνών με τα Στατικά και τα Ηλεκτρολογικά τους, στους Ναυπηγούς σχεδιασμού πλοίων με αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο την λαμαρινοδουλειά με τα Μηχανολογικά και τα Ηλεκτρολογικά τους, στους Ιατρικών οργάνων με τα βιομηχανικά ηλεκτρολογικά ισχύος, στους Πολιτικούς Μηχανικούς Αεροδρομίων παραδείγματος χάριν με τα Χημικά ή τα Βιομηχανικά τους και ούτω καθεξής,

-το ΔΟΑΤΑΠ μας αποδίδει τίτλο 5Α και το Υπουργείο Παιδείας 5Β λες και το Μαρούσι που βρίσκεται το Υπουργείο Παιδείας είναι υπό κατοχή ή ανήκει σε άλλο κράτος,

-τα τετραετούς διάρκειας σπουδών ΤΕΙ με τις άχρηστες πιστωτικές μονάδες τους που αναφέρονται σαν τριετούς στα οργανογράμματα των περισσοτέρων οργανισμών της χώρας λες και έχουν όλοι ή ομαδική παράκρουση που δεν τους αφήνει να διαβάσουν την σχετική νομοθεσία ή ότι η πάγια πρακτική του Ελληνικού δημοσίου είναι να αυτοσχεδιάζει σε κάθε έγγραφο που εκδίδει ή ότι οι υπάλληλοι του Ελληνικού κράτους σε θέσεις ενδιαφέροντος ΤΕΙ προσλαμβάνονται με μειοδοτικό διαγωνισμό για να βρεθεί ο χειρότερος,

-η πρόσφατη απόπειρα του ΥΠΑΝ να εντάξει τους εργοδηγούς στην κατηγορία ΠΕ χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση, και που εάν περνούσε θα ξεφτίλιζε το πολιτικό σύστημα της χώρας και αυτό το λέω όχι για τους εργοδηγούς (αυτοί τον νόμο θα εφάρμοζαν) αλλά για τους ξετσίπωτους τους πολιτικούς με την χρόνια αναβλητικότητα τους σε σχέση με τα ΤΕΙ έχοντας σαν δικαιολογία το περιεχόμενο των σπουδών,

-ο αποκλεισμός μας από το ΤΣΜΕΔΕ που είναι αρνητικός και για τις δύο πλευρές. Εμείς είμαστε ανασφάλιστοι και εσάς σας φυστηκώνουν ανελέητα μέχρι σημείου μάλιστα να χρηματοδοτήσετε και τους άλλους Πανεπιστημιακούς της χώρας. Τους Δικηγόρους και τους Γιατρούς. Και που εάν συμμετείχαμε δεν θα υπήρχε η ανάγκη και η δικαιολογία της συγχώνευσης,

-η έλλειψη εθνικού σχεδιασμού για το ασφαλιστικό από το προεδρείο του ΤΕΕ. Πιστεύω να συμφωνούμε ότι το να παραμένουμε ανασφάλιστοι και εκτός ΤΣΜΕΔΕ εμείς και οι οικογένειες μας δεν προσθέτει κάτι στα εθνικά συμφέροντα. Δεν κερδίζει κάτι ο αγρότης στην Κρήτη για παράδειγμα όταν ο Τεχνολόγος Μηχανικός που ζει στην Αλεξανδρούπολη για παράδειγμα είναι ανασφάλιστος. Τίποτα απολύτως. Αντιθέτως βάζει μια κάκιστη υποθήκη για το μέλλον όταν λόγω της οικονομικής κρίσης μπορεί να χρειασθεί η ενίσχυση του ΤΣΜΕΔΕ από το κράτος, δηλαδή από εμάς που με πάθος όλες οι ηγεσίες του ΤΕΕ έχουν αποκλείσει. Έτσι σαν ελάχιστο που επιτυγχάνεται είναι το να σας βλέπουμε με μισό μάτι, και αυτό στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφού η ασφάλιση είναι κοινωνική ανάγκη και έχει πεθάνει κόσμος και κοσμάκης για την εφαρμογή της,

-την δικαίωση των κολλεγίων μέσα σε πέντε χρόνια όταν για εμάς τα πενήντα φαίνεται να μην είναι αρκετά και θα πρέπει να ξαναμιλήσουμε από μηδενική βάση.

Αυτά λοιπόν και άλλα πολλά συνάδελφοι της επιστήμης του Χημικού Μηχανικού βλέπουμε και μας κάνουν καχύποπτους και ίσως κάποιες φορές και επιθετικούς.

Όταν βλέπεις επί χρόνια τον τόσο προσεκτικά επιμελημένο υποβιβασμό σου, την συστηματική παράβαση νόμων, την υποσκαφή των λιγοστών δικαιωμάτων που έχεις, την μελετημένη αποβολή σου από όλες τις κοινωνικές και οικονομικές δομές του τόπου και που όλα είναι εις βάρος των αποφοίτων ΤΕΙ και μόνο (είπαμε το Υπουργείο ήθελε τους εργοδηγούς κατευθείαν Διπλωματούχους ενώ τα ΤΕΙ από μηδενική βάση) τότε κάτι μέσα σου σε κάνει να πιστεύεις ότι ο μόνος νόμος που μπορεί να σταθεί σε αυτή την κοινωνία είναι αυτός που θα μας θάψει.

Και σε αυτό δεν πρόκειται να συναινέσουμε ποτέ των ποτών.

Σε κάνει δηλαδή να πιστεύεις ότι εάν δεν βρεθεί αυτός ο νόμος θα είμαστε συνεχώς σε διάλογο. Όπως ακριβώς ζήτησε ο κος Αλαβάνος πρόσφατα επικαλούμενος σαν επιχείρημα ότι δεν μπορεί το Υπουργείο να κάνει αλλιώς.

Και να τονίσω εδώ ότι δεν έχω πείρα Υπουργού και μπορεί ο Υπουργός πράγματι να μην μπορεί να κάνει αλλιώς. Μπορούμε όμως να κάνουμε αλλιώς εμείς και να στείλουμε το κόμμα του κου Υπουργού στην αντιπολίτευση για άλλα είκοσι χρόνια μπας και συνέλθει. Θα τους έλεγα δε να είναι απολύτως βέβαιοι ότι μπορούμε να το κάνουμε στις επόμενες εκλογές και ως εκ τούτου να είναι υποψιασμένοι ότι μπορεί και να μην τους συνοδεύει μαζί με τον τίτλο της αντιπολίτευσης και ο τίτλος της αξιωματικής.

Αν όμως δούμε τα πράγματα από την θετική τους πλευρά έχω να παρατηρήσω ότι ακόμη στην γρίνια είμαστε, δεν έχουμε σαρώσει τίποτα που λέει και η ΔΑΚΕ και ως εκ τούτου έχουμε μέλλον μπροστά μας. Έχουμε και το πεδίο και το πλήθος των εναλλακτικών ανοικτό και που δεν έχουμε ξοδέψει ακόμη.

Σας ευχαριστούμε για την πρωτοβουλία σας που είναι θετικότατη, πιστεύω ότι δεν είναι εκ του πονηρού, αυτό φαίνεται άλλωστε, και πιστεύω ότι με τέτοιες κινήσεις μόνο μπροστά μπορεί να πάει η Ελλάδα.

Η ιστορία μας έχει δείξει ότι με διχασμούς και αποκλεισμούς μόνο πίσω μπορούμε να πάμε.

Ελπίζω τα όσα έγραψα να σας βοηθήσουν να επαναπροσδιορίσετε τις σταθερές της πρότασης σας με μεγαλύτερη ακρίβεια και που δημόσια έχετε βγάλει για διαβούλευση στην προσπάθεια σας να προσεγγίσετε το πρόβλημα των ΤΕΙ.

Το απαιτούν οι περιστάσεις άλλωστε, όπως και τα δικαστήρια. Και φυσικά αναφέρομαι στην τρίτη συνεχόμενη απόφαση δικαστηρίου, εάν δεν κάνω λάθος, που δικαιώνει τα κολέγια και δείχνει για άλλη μια φορά το ανύπαρκτο όραμα για το μέλλον της ηγεσίας του ΤΕΕ. Η οποία αντί να μας ενώσει, όπως γίνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, διαλέγει πεισματικά να πάει αντίθετα σε όλους.
Ένας σύλλογος 60.000 μηχανικών ενάντια σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία των 300.000.000 ψυχών που πιστεύει ότι ο αλληλοσεβασμός και η αλληλοεκτίμηση μπορούν να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Την ένωση τους.
Οι δικοί μας αντίθετα. Σαν τον Θερβάντες. Ολομόναχοι να πολεμάνε ανεμόμυλους για κάστρα.

Και μια και ξεκινήσαμε με τα δικαστικά να κλείσω με μια συμβουλή. Προτείνω στους συναδέλφους που αποφάσισαν να κάνουν αγωγή στον κο Γιάννη Αλαβάνο για τις γνωστές υποτιμητικές για τα Πτυχία μας δηλώσεις του να κινηθούν στο πνεύμα του άρθρου αυτού και να χρησιμοποιήσουν την δύναμη της αγωγής όχι για πλήξουν τον πρόεδρο του ΤΕΕ, άλλωστε και να το κάνουν αυτό πάλι δεν θα έχουν επαγγελματικά δικαιώματα, αλλά για να του δείξουν το άδικο λάθος που κάνει.
Θα πρέπει λοιπόν να μην τους οδηγήσει το πάθος της ανεξέλεγκτης εκτόνωσης για την αδικία που βιώνουν 26 χρόνια τώρα αλλά η υποθήκη για το μέλλον που βάζουν με σκοπό την εθνική συνεννόηση. Θα τους πρότεινα δηλαδή να το δουν με διοικητικό μάτι και όχι αυστηρά νομικό.
Και αυτοί πρέπει να βρουν τον τρόπο.

Είπαμε δικαιούμαστε και οι δύο πλευρές να έχουμε διαφορετική άποψη για το ίδιο θέμα.

Μόνο το θέμα είναι δυνατόν να είναι επίδικό και εκεί ακριβώς βρίσκεται αυτή την στιγμή.
Οφείλουμε να περιμένουμε την απόφαση του δικαστηρίου και να μην τρελαινόμαστε.

Εάν ακολουθήσουμε την μέθοδο δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται θα έπρεπε ένα μεγάλο μέρος του ΤΕΕ να ήταν φυλακή και εμείς χωρίς πρόβλημα.

Αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Η κοινωνία είναι η κοινή συνιστώσα όλων των τάσεων και ομάδων. Έτσι παίζουν όλοι.

Άλλο το ότι εμείς τόσα χρόνια είχαμε χάσει, με δική μας υπαιτιότητα, το σωστό σημείο εφαρμογής της δύναμης μας και ως εκ τούτου είχαμε χάσει και την συμμετοχή μας στον υπολογισμό της συνισταμένης.

Τα είπαμε. Μην τα ξαναλέμε.
Η προτελευταία φορά που διεκδικήσαμε κάτι ήταν το 1960 και η επόμενη το 2003 με την προσφυγή μας στο ΣτΕ.

Το ΤΕΕ διεκδικεί ένα θέμα το δευτερόλεπτο με εκπληκτική συνέπεια. Είναι αναμενόμενο να έχει πλεονεκτική θέση.

Δεν του δίνανε μόνο ξέρετε, έπαιρνε κιόλας. Και μπράβο του.

Ο λαός μας λέει ότι το μωρό εάν δεν κλάψει η μάνα του δεν το ταΐζει.

Πιστεύω καταλαβαινόμαστε.

Γεια σας
Ένας αδούλωτος Μηχανικός

Κυρίες και κύριοι το κείμενο της πρότασης για διαβούλευση του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών το οποίο μπορείτε να βρείτε και εδώ στην αυθεντική του μορφή. Δικό σας.

«Το ΔΣ του ΠΣΧΜ μετά από εισήγηση του Μέλους του Προεδρείου Κ.Χατζηλυμπέρη και Συνδέσμου με την ΜΕ Θεσμικού Πλαισίου Άσκησης Επαγγέλματος, συζήτησε σε συνεχόμενες συνεδριάσεις το θέμα της αναμόρφωσης του θεσμικού πλαισίου άσκησης επαγγέλματος των διπλ. μηχανικών, καταλήγοντας στις 12.11.08 στο παρακάτω κείμενο εργασίας και δημόσιας διαβούλευσης με το TEE τους Κλαδικούς Συλλόγους Διπλ.Μηχανικών και όλους τους συναδέλφους Χημικούς Μηχανικούς ώστε μετά από ανταλλαγή απόψεων και διαβούλευση με τους παραπάνω φορείς και συναδέλφους, το ΔΣ του ΠΣΧΜ να διατυπώσει τις τελικές προτάσεις του.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο εργασίας-δημόσιας διαβούλευσης για το οποίο παρακαλούμε τους φορείς και συναδέλφους χημικούς μηχανικούς για τις απόψεις τους (για πιθανή αποστολή κειμένων/σχολίων στο eekxm@hol.gr)
Προς ΤΕΕ
Κλαδικούς Συλλόγους Διπλ.ΜηχανικώνΣυναδέλφους Διπλ.Χημικούς Μηχανικούς
ΤΙΤΛΟΣ:ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ «Eπαγγελματικά δικαιώματα ειδικοτήτωνΔιπλωματούχων Μηχανικών»
Η δυνατότητα που δίνει η υφιστάμενη νομοθεσία στο ΤΕΕ να ρυθμίζει τα επαγγελματικά ζητήματα των μελών του (ΠΔ 27.11/4.12.1926, άρθρο 2, παρ.6) δε μπορεί να υπερβεί τα καίρια προβλήματα που έχουν προκύψει στη λειτουργία του συνόλου του τεχνικού κόσμου της χώρας κατά την εφαρμογή της ευρωπαϊκής επαγγελματικής νομοθεσίας μέσα στην τελευταία δεκαετία. Στα προβλήματα αυτά έρχονται να προστεθούν και τα εγχώρια μακροχρόνια προβλήματα που αφορούν στη νομική παρεμπόδιση της ισότιμης συμμετοχής στην παραγωγική δραστηριότητα, σε σημαντικό μέρος του τεχνικού κόσμου της χώρας. Δεδομένου ότι η εφαρμογή της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας έχει ξεπεράσει πλέον κάθε περίοδο προσαρμογής, είναι τουλάχιστον άτοπο το να εξετάζονται μόνο εσωτερικές αναδιαρρυθμίσεις με αμελητέα επιρροή στην υφιστάμενη κατάσταση συμφερόντων, χωρίς να διερευνώνται λύσεις μακράς πνοής που μπορούν να εγγυηθούν μεσο-μακροπρόθεσμα τη λειτουργία του τεχνικού-επιστημονικού κόσμου της χώρας. Το θεσμικό πλαίσιο των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Μηχανικών αναγκαστικά συσχετίζεται με το θεσμικό πλαίσιο της λειτουργίας του ΤΕΕ (Ν.1486/84), το οποίο καλείται πλέον μετασχηματιζόμενο να ανταποκριθεί στις σύγχρονες συνθήκες λειτουργίας του τεχνικού κόσμου και στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας.
Το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματος του μηχανικού είναι ανεπίκαιρο, ανορθολογικό για τη σημερινή κατάσταση και στηρίζεται σε εθνική νομοθεσία των πρώτων δεκαετιών του προηγούμενου αιώνα.
Η αντιστοιχία επαγγελματικών τίτλων με πεδία δραστηριότητας δεν βασίζεται ούτε σε γνωστικά εφόδια, ούτε σε δεξιότητες, ούτε σε ικανότητες. Βασίζεται σε ακαδημαϊκούς τίτλους και με την έννοια αυτή παρέχει δυνατότητες ελεύθερης πρόσβασης σε πλήθος δραστηριοτήτων σε ορισμένους «προνομιούχους», ενώ συγχρόνως απαγορεύει αυθαίρετα την πρόσβαση σε άλλους.
Η ελεύθερη πρόσβαση σε πλήθος δραστηριοτήτων των «προνομιούχων» δεν στηρίζεται σε νόμους που να αιτιολογούν το γεγονός με βάση το Δημόσιο Συμφέρον.
Οι πιο πάνω διαπιστώσεις έχουν συμβάλλει σε γνωστές διακλαδικές διαμάχες στους κόλπους των Διπλ. Μηχανικών και στην αντιπαράθεση του ΤΕΕ με αποφοίτους ξένων ΑΕΙ καθώς και με τα ΤΕΙ.
Έννοιες όπως επαγγελματικά δικαιώματα, ή ρυθμίσεις στην άσκηση του επαγγέλματος, επιστήμονας μηχανικός ή τεχνικός, τεχνολόγος, τεχνική ευθύνη, γνώσεις, δεξιότητες, ικανότητες, πρέπει να προσδιοριστούν και να οριστούν, προκειμένου να υπάρχει σαφής γλώσσα επικοινωνίας και κατανόηση λόγων και ενεργειών.
Ουδείς αμφισβητεί την ανάγκη ύπαρξης τεχνικής ιεραρχίας στα τεχνικά επαγγέλματα. Ο Ο.Η.Ε. και η Ε.Ε. την έχουν προσδιορίσει διαμέσου του Κώδικα Ταξινόμησης των Επαγγελμάτων, που διακρίνει τους επιστήμονες μηχανικούς, τους τεχνολόγους, τους χειριστές και τους τεχνίτες.
Η τεχνική όμως ιεραρχία δεν επιβάλλεται δογματικά στην πράξη και μόνον με ακαδημαϊκά κριτήρια. Τα επίπεδα του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων περιγράφονται με κριτήρια τις γνώσεις (βασικές ακαδημαϊκές και εξειδικευμένες από την εμπειρία, ή την κατάρτιση), αλλά και τις δεξιότητες που αποκτώνται δια βίου και τις ικανότητες που προκύπτουν από συνδυασμό γνώσεων και δεξιοτήτων, και επί πλέον εμπεριέχουν και εγγενή προσόντα.
Κύριο χαρακτηριστικό του Ευρωπαϊκού Πλαισίου είναι η αναγνώριση της εξελικτικής διαδικασίας μέσα από την οποία κάθε άτομο έχει το αυτονόητο δικαίωμα πρόσβασης σε υψηλότερα επίπεδα, με την παράλληλη υποχρέωση να αποδέχεται την πιστοποίηση των προσόντων του. Η ένταξη στο 7ο επίπεδο προσόντων δεν γίνεται αυτόματα με μόνο κριτήριο τα ακαδημαϊκά προσόντα, τα οποία συμφωνούμε ότι για τους Διπλωματούχους Μηχανικούς απόφοιτους των ελληνικών Πολυτεχνικών Σχολών πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμα με αυτά του ευρωπαϊκού MASTER 5 ετών σπουδών ή 10 εξαμήνων.
Η πολυπλοκότητα στο σχεδιασμό, στην κατασκευή και στη λειτουργία – συντήρηση έργων, εγκαταστάσεων, εξοπλισμού και συστημάτων είναι προφανής, όπως προφανής είναι και η ανάγκη ύπαρξης κατάλληλων σχημάτων, τεχνικής ιεραρχίας και διοίκησης. Το πρόβλημα είναι αν θεωρείται σκόπιμη και εφικτή η εμπλοκή της Πολιτείας και των φορέων της σε θέματα οργάνωσης, στελέχωσης, ή και αμοιβών των προσώπων που συγκροτούν τα σχήματα, ή αυτά αποτελούν θέματα του υπεύθυνου διοίκησης των σχημάτων. Υιοθετούμε την άποψη ότι απαιτείται τεχνική εκπροσώπηση των σχημάτων αυτών από μηχανικό υψηλού επιπέδου προσόντων με την υποχρέωσή του να εφαρμόζει κώδικες δεοντολογίας, κανονισμούς και προδιαγραφές και επομένως να οργανώνει κατάλληλα το σχήμα που διευθύνει. Στους σκοπούς του ΤΕΕ πρέπει να είναι η πιστοποίηση των ως άνω απαιτούμενων προσόντων.
Άσκηση Επαγγέλματος Μηχανικού – Μέλους Τ.Ε.Ε.Βασικές Αρχές
• Όλοι οι μηχανικοί με βασικά επαγγελματικά προσόντα έχουν πρόσβαση σε απλές δραστηριότητες.
• Όλοι οι μηχανικοί των υψηλότερων επαγγελματικών προσόντων μπορούν να αναλαμβάνουν καθήκοντα διοίκησης χωρίς διάκριση ειδικότητας.
• Το ΤΕΕ δομείται με βάση επαγγελματικές ειδικότητες των μηχανικών και όχι με βάση τις ακαδημαϊκές του ειδικότητες.
• Οι εκπρόσωποι των επαγγελματικών ειδικοτήτων των μηχανικών στους κόλπους του ΤΕΕ προσδιορίζουν με ευθύνη τους τα επαγγελματικά περιγράμματα της ειδικότητας τους (περιεχόμενο επαγγέλματος, προσόντα, τρόποι απόκτησης προσόντων, επαγγελματικές ειδικεύσεις και κατευθύνσεις) και αποδέχονται τις αλληλοκαλύψεις που εκ των πραγμάτων υπάρχουν μεταξύ των ειδικοτήτων.
• Η πρόσβαση σε επαγγελματικά προσόντα υψηλού επιπέδου να επιτραπεί σε όσους έχουν τα τυπικά προσόντα με βάση τα ισχύοντα στον Ευρωπαϊκό χώρο.
• Κάθε επίπεδο επαγγελματικών προσόντων συμμετέχει στις ομάδες εκτέλεσης, ή διαχείρισης τεχνικών έργων, εγκαταστάσεων εξοπλισμού και συστημάτων.
Αρχές Λειτουργίας του Τ.Ε.Ε. ως ενιαίου φορέα
Τεχνικών-Επιστημονικών Επαγγελμάτων που ασκούνται από αποφοίτους της τριτοβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης στους διάφορους τομείς της Μηχανικής, των Τεχνικών Επιστημών και της Τεχνολογίας.
(1) Μέλη του ΤΕΕ μπορούν να είναι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (ΑΕΙ, ΑΤΕΙ), Έλληνες και αλλοδαποί. Η εγγραφή είναι προαιρετική, ενώ προβλέπεται διαδικασία αποχώρησης και επανόδου.
(2) Το Τ.Ε.Ε. τηρεί, αναθεωρεί και συμπληρώνει, σε συνεργασία με τα αρμόδια Υπουργεία, Μητρώο των Αναγνωρισμένων Τεχνικών-Επιστημονικών Επαγγελμάτων που ασκούνται από αποφοίτους της τριτοβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης στους διάφορους τομείς της Μηχανικής, των Τεχνικών Επιστημών και της Τεχνολογίας. Η αρχική κατάταξη των μελών στο εν λόγω μητρώο γίνεται με βάση τους ακαδημαϊκούς τίτλους τους.
(3) Το Τ.Ε.Ε. τηρεί, αναθεωρεί και συμπληρώνει Μητρώο Τεχνικής Ευθύνης, με διακριτούς επαγγελματικούς τίτλους, που χορηγούνται προαιρετικά με διαδικασίες πιστοποίησης και συνεπάγονται δυνατότητες ανάληψης τεχνικής ευθύνης τριών επιπέδων (Ι, ΙΙ και ΙΙΙ). Μέλη του ΤΕΕ που δεν ανήκουν στα τρία επίπεδα αποτελούν συνδεδεμένα μέλη και συνεισφέρουν με το βαθμό του τίτλου τους σε σχήματα μελετών ή κατασκευών, αμειβόμενοι με τις συλλογικές συμβάσεις, ή κατ’ αναλογία με τις συλλογικές συμβάσεις ως ελεύθεροι επαγγελματίες.Τα Μέλη του Τ.Ε.Ε. (συνδεδεμένα, τακτικά, ή ομότιμα) εντάσσονται στα Επίπεδα του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων 4 έως 8.
(4) Κατάργηση της «Άδειας Άσκησης του Επαγγέλματος». Κατάργηση Μητρώων Μελετητών και Κατασκευαστών ως φυσικών προσώπων από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
(5) Περιγράφονται με ευθύνη των 3 βασικών επαγγελματικών ειδικοτήτων και με αναφορά τόσο στο ΣΤΕΠ-92 (Ταξινόμηση και Ομαδοποίηση των Επαγγελμάτων), όσο και στα Π.Δ. επαγγελματικών δικαιωμάτων του ΥπΕΠΘ, τα επαγγελματικά περιγράμματα των 3 βασικών ειδικοτήτων και των εξειδικεύσεων τους. Το επαγγελματικό περίγραμμα αναφέρεται στο περιεχόμενο του επαγγέλματος, στα προσόντα που απαιτούνται για την άσκησή του και στους τρόπους απόκτησης των προσόντων.
(6) Ορίζεται η τεχνική ευθύνη των Μελών του ΤΕΕ κατά την άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού ή του τεχνικού επιστήμονα.
(7) Δικαίωμα του εκλέγειν των Οργάνων του ΤΕΕ έχουν όλα τα μέλη του ΤΕΕ. Το δικαίωμα το έχουν και τα ομότιμα μέλη του ΤΕΕ.
(8) Δικαίωμα του εκλέγεσθαι στα Όργανα Διοίκησης του ΤΕΕ έχουν τα μέλη που φέρουν επαγγελματικούς τίτλους επιπέδου Ι, ΙΙ, ή ΙΙΙ. Ειδικά στη Δ.Ε. του ΤΕΕ εκλέγονται μέλη με επαγγελματικό τίτλο επιπέδου ΙΙ ή ΙΙΙ, ενώ στα Πειθαρχικά Συμβούλια εκλέγονται μέλη με επαγγελματικό τίτλο επιπέδου ΙΙΙ. Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στα Πειθαρχικά Συμβούλια το έχουν και τα ομότιμα μέλη του ΤΕΕ που συνταξιοδοτήθηκαν όντας στο Επίπεδο ΙΙΙ. Τα ομότιμα μέλη που συνταξιοδοτήθηκαν πριν την εφαρμογή του παρόντος λαμβάνουν τιμητικά το Επίπεδο ΙΙΙ, το οποίο ισχύει όσο παραμένουν ομότιμα μέλη.
(9) Τα δικαιώματα των μελών του ΤΕΕ που αναφέρονται στον μέχρι σήμερα ισχύοντα νόμο και δεν τροποποιούνται από το παρόν εξακολουθούν να ισχύουν.
(10) Τα μέλη του ΤΕΕ χρησιμοποιούν σφραγίδα (κλασική και ηλεκτρονική) που χορηγείται αποκλειστικά από το ΤΕΕ.
(11) Στο ΤΣΜΕΔΕ (ΕΤΑΑ) εγγράφονται υποχρεωτικά οι φέροντες επαγγελματικό τίτλο επιπέδου Ι, ΙΙ, ή ΙΙΙ, ενώ είναι προαιρετική η εγγραφή των συνδεδεμένων μελών.
(12) Οι υποχρεώσεις που υφίστανται στο σημερινό θεσμικό πλαίσιο παραμένουν και δεν τροποποιούνται από το παρόν.
(13) Εφαρμογή νέου Κώδικα Επαγγελματικής Δεοντολογίας, που οφείλει να εκπονήσει και να τηρεί το ΤΕΕ. Κρίσιμο σημείο του πρέπει να είναι η υποχρέωση κάθε μέλους του ΤΕΕ, που αναλαμβάνει τεχνικές ευθύνες, να αποδείξει ενώπιον επιτροπής του ΤΕΕ την επάρκειά του σε περιπτώσεις αστοχιών, ή καταγγελιών για ανεπάρκεια. Σε περιπτώσεις αδυναμίας αποδείξεως οι προβλεπόμενες πειθαρχικές ποινές πρέπει να είναι αυστηρές.
(14) Η συμμετοχή των μελών του Τ.Ε.Ε. στα Επίπεδα Τεχνικής Ευθύνης Ι, ΙΙ, ή ΙΙΙ θα συνοδεύεται από ανάλογες οικονομικές υποχρεώσεις των μελών αυτών προς το Τ.Ε.Ε. Τα συνδεδεμένα μέλη θα υποχρεούνται να καταβάλουν μόνο τη βασική ετήσια συνδρομή.
Μητρώο των Αναγνωρισμένων Τεχνικών-Επιστημονικών Επαγγελμάτων
Το Μητρώο δομείται ως εξής:
(i) Κατηγοριοποιείται πρωτευόντως με βάση τις τρεις βασικές επαγγελματικές ειδικότητες των Μηχανικών και των Τεχνικών Επιστημόνων, δηλαδή:(ΔΚ) Έργων Υποδομής και Δομημένου Περιβάλλοντος (ή Δομικών Κλάδων),(ΒΚ) Βιομηχανικών Κλάδων (ή άλλη καλύτερη ορολογία) και(ΤΠΕ) Κλάδων των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών
(ii) Δευτερευόντως, κάθε επαγγελματική ειδικότητα θα διαρθρώνεται σε τρεις κατευθύνσεις γνωστικού αντικειμένου, που θα αντιστοιχούν σε ακαδημαϊκούς τίτλους, ως εξής:
(ΔΜ) Διπλωματούχων Μηχανικών, με 4 ή 5 έτη ολοκληρωμένων τεχνικών σπουδών Πανεπιστημιακού Επιπέδου και πρωτότυπη διπλωματική εργασία (θεσμοθετημένη και ακαδημαϊκά αναγνωρισμένη). Οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί των Ελληνικών Πολυτεχνικών Σχολών με 5 έτη σπουδών αναγνωρίζονται ως κάτοχοι διπλώματος ισότιμου με τα ευρωπαϊκά master 5ετούς διάρκειας σπουδών ή 10 εξαμήνων.
(ΠΤ) Πτυχιούχων Τεχνικών, με τουλάχιστον 4 έτη ολοκληρωμένων τεχνικών σπουδών Πανεπιστημιακού Επιπέδου χωρίς θεσμοθετημένη και ακαδημαϊκά αναγνωρισμένη πρωτότυπη διπλωματική εργασία.
(ΤΜ) Τεχνολόγων Μηχανικών (ή Μηχανικών Τεχνολογικής Εκπαιδεύσεως), με τουλάχιστον 3 έτη σπουδών.
(iii) Κάθε κατεύθυνση ανά επαγγελματική ειδικότητα των Μηχανικών μπορεί να περιλαμβάνει πληθώρα διαφορετικών ακαδημαϊκών τίτλων είτε ελληνικών, είτε ευρωπαϊκών, είτε διεθνών. Ο διακριτός τίτλος του Μέλους Τ.Ε.Ε. θα συμπληρώνεται από τον πλησιέστερο επαγγελματικό τίτλο που ορίζει το πρότυπο του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ILO) και της Ε.Ε. (ISCO – 88 (COM)) και το οποίο έχει καταχωρηθεί στη χώρα μας από τη Στατιστική Υπηρεσία ως ΣΤΕΠ-92.
Ο διακριτός τίτλος του Μέλους Τ.Ε.Ε. αναφέρεται ως «Κατεύθυνση Γνωστικού Αντικειμένου της Επαγγελματικής Ειδικότητας – Τίτλος κατά ΣΤΕΠ92». Ως παράδειγμα διακριτού τίτλου αναφέρεται το ακόλουθο: «Διπλωματούχος Μηχανικός Βιομηχανικών Κλάδων – Χημικός Μηχανικός», ο οποίος υπάγεται στο τμήμα ΒΚ/ΔΜ του Μητρώου Τεχνικών-Επιστημονικών Επαγγελμάτων.
Μητρώο Τεχνικής Ευθύνης
Το Τ.Ε.Ε. τηρεί, αναθεωρεί και συμπληρώνει Μητρώο Τεχνικής Ευθύνης, με διακριτούς επαγγελματικούς τίτλους, που χορηγούνται προαιρετικά με διαδικασίες πιστοποίησης και συνεπάγονται δυνατότητες ανάληψης τεχνικής ευθύνης τριών επιπέδων (Ι, ΙΙ και ΙΙΙ). Μέλη του ΤΕΕ που δεν ανήκουν στα τρία επίπεδα αποτελούν συνδεδεμένα μέλη και συνεισφέρουν με το βαθμό του τίτλου τους σε σχήματα μελετών ή κατασκευών, αμειβόμενοι με τις συλλογικές συμβάσεις, ή κατ’ αναλογία με τις συλλογικές συμβάσεις ως ελεύθεροι επαγγελματίες.
Η αντιστοίχηση επιπέδου τεχνικής ευθύνης με τους διακριτούς επαγγελματικούς τίτλους ακολουθεί τις συστάσεις της Ε.Ε. για τα επίπεδα επαγγελματικών προσόντων (Επίπεδα 4, 5, 6, 7 και 8) και λαμβάνει υπόψη την Οδηγία 2005/36 της Ε.Ε. για την αναγνώρισή τους.Οι αντίστοιχοι επαγγελματικοί τίτλοι του τηρούμενου Μητρώου Τεχνικής Ευθύνης είναι:
Επίπεδο Ι (Επίπεδο προσόντων 5, ή μεγαλύτερο*).
Επίπεδο ΙΙ (Επίπεδο προσόντων 6, ή μεγαλύτερο*).
Επίπεδο ΙΙΙ (Επίπεδο 7 και 8 προσόντων).
Για τα μέλη που δεν εντάσσονται στο Μητρώο Τεχνικής Ευθύνης ισχύει η διαβάθμιση:
Συνδεδεμένα Μέλη (Επίπεδο προσόντων 4, ή μεγαλύτερο*)
* Η επισήμανση «ή μεγαλύτερο» αφορά τις περιπτώσεις που ο κάτοχος μεγαλύτερου Επιπέδου Προσόντων του Ευρωπαϊκού Πλαισίου, επιθυμεί να ενταχθεί σε μικρότερο Επίπεδο του Μητρώου Τεχνικής Ευθύνης, ή να παραμείνει Συνδεδεμένο Μέλος.
Η αναφορά στο επίπεδο τεχνικής ευθύνης μέλους ΤΕΕ δεν γίνεται με διάκριση κατεύθυνσης γνωστικού αντικειμένου, ή επαγγελματικής ειδικότητας.
Στην αντιστοίχηση επιπέδου τεχνικής ευθύνης με διακριτούς επαγγελματικούς τίτλους, σύμφωνα με τις συστάσεις της Ε.Ε., εκτιμούμε ως συμβατή την εφαρμογή των ακόλουθων γενικών κανόνων:
α. Τα Μέλη του Τ.Ε.Ε. (συνδεδεμένα, τακτικά, ή ομότιμα) εντάσσονται στα Επίπεδα του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων 4 έως 8, χωρίς αυτό να τους δεσμεύει να εγγραφούν και σε αντίστοιχο Επίπεδο του Μητρώου Τεχνικής Ευθύνης (Ι, ΙΙ, ή ΙΙΙ), οπότε και να αποκτήσουν τα αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα. Μπορούν όμως, εφόσον και όποτε το επιθυμούν, να συμμετάσχουν σε πιστοποίηση για το Επίπεδο Τεχνικής Ευθύνης που αντιστοιχεί στο Επίπεδο του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων που διαθέτουν, ή για άλλο μικρότερο επίπεδο.
β. Οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί (ΔΜ) μπορούν να έχουν αυτοδίκαια πρόσβαση στο Επίπεδο Τεχνικής Ευθύνης Ι, εφόσον το επιθυμούν.γ. Μόνον οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί (ΔΜ) μπορούν εν γένει να εξελιχθούν στο Επίπεδο Τεχνικής Ευθύνης ΙΙΙ. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για μέλη άλλων κατευθύνσεων γνωστικού αντικειμένου, όταν αυτά συγκεντρώνουν υψηλά αθροίσματα στοχευμένων ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προσόντων.
γ. Τα Μέλη Τ.Ε.Ε. με Μεταπτυχιακές Σπουδές σε γνωστικό αντικείμενο της μηχανικής ή των τεχνικών επιστημών αυξάνουν το Επίπεδο του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων τους κατά 1, ενώ τα Μέλη Τ.Ε.Ε. που έχουν εκπονήσει Διδακτορική Διατριβή σε γνωστικό αντικείμενο της μηχανικής ή των τεχνικών επιστημών, αυξάνουν το Επίπεδο του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων τους κατά 2. Οι δύο αυτές περιπτώσεις (μεταπτυχιακά, διδακτορικό) δεν ισχύουν αθροιστικά.
δ. Ειδικά οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί με Διδακτορικό σε γνωστικό αντικείμενο της βασικής επαγγελματικής τους ειδικότητας εντάσσονται στο Επίπεδο του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων 8 και εφόσον το επιθυμούν εντάσσονται αυτοδίκαια στο Επίπεδο Τεχνικής Ευθύνης ΙΙΙ, ή σε άλλο μικρότερο. Οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί με Διδακτορικό σε γνωστικό αντικείμενο άλλης βασικής επαγγελματικής ειδικότητας μηχανικού, ή τεχνικού επιστήμονα, εντάσσονται στο Επίπεδο του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων 7 και εφόσον το επιθυμούν εντάσσονται αυτοδίκαια στο Επίπεδο Τεχνικής Ευθύνης ΙΙΙ, ή σε άλλο μικρότερο.
ε. Το ΤΕΕ οφείλει να ορίσει σαφώς και πλήρως στα μέλη του τους κανόνες απονομής Επιπέδου του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων και τους κανόνες ανάληψης Επιπέδου Τεχνικής Ευθύνης. Επίσης, θα πρέπει να ορίσει σαφώς και πλήρως τις διαδικασίες πιστοποίησης για την ανάληψη του κάθε Επιπέδου Τεχνικής Ευθύνης, καθώς και τα αντισταθμιστικά μέτρα που θα εφαρμόζονται για επαγγελματίες Μηχανικούς, ή Τεχνικούς Επιστήμονες, προερχόμενους από χώρες μέλη της Ε.Ε.
Επαγγελματικά Δικαιώματα των Μελών ΤΕΕ
Η άσκηση του επαγγέλματος γίνεται με επαγγελματικό τίτλο αντίστοιχο με το επαγγελματικό περίγραμμα Συνδεδεμένου Μέλους, ή Μέλους Επιπέδου Ι, ΙΙ, ή ΙΙΙ.
Η συνεισφορά σε σχήματα συμβούλων, ή μελετητών, ή κατασκευαστών που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς, γίνεται με βάση το επίπεδο τεχνικής ευθύνης και χωρίς εν γένει διάκριση ειδικότητας. Διάκριση βασικής ειδικότητας μπορεί να γίνεται μόνο για συνεργαζόμενους μηχανικούς ή τεχνικούς επιστήμονες του Επιπέδου ΙΙ, που θα αναλάβουν εξειδικευμένες μη απλές δραστηριότητες της παραγράφου (ΙΙ-2).
Εν συνεχεία ακολουθεί περιγραφή των επαγγελματικών δικαιωμάτων των μελών ΤΕΕ ανά Επίπεδο του Μητρώου Τεχνικής Ευθύνης:
Όλα τα Μέλη ΤΕΕ (συνδεδεμένα και τακτικά):
Άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού χωρίς περιορισμούς σε δραστηριότητες που δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένες.
Επίπεδο Ι: Ανάληψη τεχνικής ευθύνης έναντι πελατών, εργοδοτών, ή Δημόσιας Αρχής για απλές τεχνικές δραστηριότητες νομοθετικά κατοχυρωμένες. Το δικαίωμα αυτό ασκείται από μηχανικούς με επαγγελματικό τίτλο επιπέδου τουλάχιστον Ι χωρίς διάκριση επαγγελματικής ειδικότητας. Οι ως άνω υφιστάμενες δραστηριότητες επαναπροσδιορίζονται με ευθύνη των βασικών επαγγελματικών ειδικοτήτων.
Επίπεδο ΙΙ: Ανάληψη τεχνικής ευθύνης έναντι πελατών, εργοδοτών ή Δημόσιας Αρχής για μη απλές τεχνικές δραστηριότητες νομοθετικά κατοχυρωμένες. Το δικαίωμα αυτό ασκείται από μηχανικούς με επαγγελματικό τίτλο επιπέδου τουλάχιστον ΙΙ, με διάκριση εν γένει μόνο βασικών επαγγελματικών ειδικοτήτων, στη βάση των εξής κατευθύνσεων:
(ΙΙ-1) Oι βασικές επαγγελματικές ειδικότητες των μελών του ΤΕΕ διακρίνονται ως εξής:
(ΔΚ) Έργων Υποδομής και Δομημένου Περιβάλλοντος (ή Δομικών Κλάδων),
(ΒΚ) Βιομηχανικών Κλάδων (ή άλλη καλύτερη ορολογία) και
(ΤΠΕ) Κλάδων των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών
(ΙΙ-2) Οι νομοθετικά κατοχυρωμένες μη απλές τεχνικές δραστηριότητες προσδιορίζονται ρητά από την Πολιτεία και αφορούν :
i. Τον οριστικό λειτουργικό ή/και τον γεωμετρικό σχεδιασμό κτιριακών και τεχνικών έργων, συστημάτων, εξοπλισμού, και εγκαταστάσεων.
ii. Τον αρχιτεκτονικό, τον πολεοδομικό, τον χωροταξικό και τον τοπογραφικό σχεδιασμό για την ευρύτερη απογραφή και καθορισμό χρήσεων της γης, αλλά και για την ευρύτερη οικιστική και παραγωγική εκμετάλλευσή της, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη.
iii. Τον ευρύτερο σχεδιασμό εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη.
iv. Την οριστική στατική μελέτη κάθε κατασκευής με δεδομένα οριστικού λειτουργικού ή/και γεωμετρικού σχεδιασμού, περιλαμβανομένης και της θεμελίωσης.
v. Την οριστική ηλεκτρολογική μελέτη μεταφοράς και διανομής ισχύος και σημάτων σε εγκαταστάσεις, με δεδομένα οριστικού λειτουργικού σχεδιασμού.
vi. Την οριστική μελέτη συστημάτων Τεχνολογίας Πληροφορίας και Επικοινωνιών που κατέχουν καίρια σημασία στη συνολική λειτουργία μεγάλων τεχνικών έργων, σύνθετων εγκαταστάσεων και συστημάτων ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος.
vii. Την οριστική μελέτη κατασκευής εξοπλισμού, ή τοποθέτησης και συναρμολόγησης εξοπλισμού σε εγκαταστάσεις, με δεδομένα σε κάθε περίπτωση οριστικού λειτουργικού σχεδιασμού.
viii. Τις επιβλέψεις εφαρμογής των ως άνω σχεδιασμών, ή μελετών, ή της δ/νσης αντίστοιχων συνεργείων κατασκευής, ή εγκαταστάσεων.
ix. Την ευθύνη λειτουργίας και συντήρησης έργων, εξοπλισμού και εγκαταστάσεων.
Στις ως άνω μελέτες, επιβλέψεις και κατασκευές ενσωματώνονται ανά περίπτωση μέτρα υγιεινής, ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις.
(ΙΙ-3) Η δυνατότητα πρόσβασης σε δραστηριότητες της παρ. (ΙΙ-2) μεταξύ των τριών βασικών επαγγελματικών ειδικοτήτων (ΔΚ, ΒΚ, ΤΠΕ) καθορίζεται από τη Διοικούσα Επιτροπή (ΔΕ) του Τ.Ε.Ε., λαμβάνοντας υπόψη τα πρότυπα ή νομοθετημένα επαγγελματικά περιγράμματα των μελών της κάθε επαγγελματικής ειδικότητας. Για επιμέρους μόνο δραστηριότητες των γενικών δραστηριοτήτων της παρ. (ΙΙ-2), που απαιτούν ιδιαίτερα εξειδικευμένη γνώση και τεχνική ευθύνη με σημαντικές συνέπειες στο δημόσιο συμφέρον, δύναται η ΔΕ ΤΕΕ να ορίζει επιμέρους όρια ευθύνης μεταξύ των τριών κατευθύνσεων γνωστικού αντικειμένου (ΔΜ, ΠΤ, ΤΜ) που εντάσσονται στο Επίπεδο ΙΙ, λαμβάνοντας υπόψη τα πρότυπα ή νομοθετημένα επαγγελματικά περιγράμματα των μελών της κάθε κατεύθυνσης, και πάντοτε εφόσον αυτό επιβάλλεται από το δημόσιο συμφέρον και βρίσκει σύμφωνα τα αρμόδια όργανα της πολιτείας. Οι εν λόγω επιμέρους δραστηριότητες θα πρέπει να προκύπτουν από το Ευρωπαϊκό Κοινό Λεξιλόγιο Προμηθειών (CPV: Common Procurement Vocabulary).
Επίπεδο ΙΙΙ:Ανάληψη της τεχνικής ευθύνης της δ/νσης και του συντονισμού έναντι πελατών, εργοδοτών, ή Δημόσιας Αρχής σύνθετων μη απλών τεχνικών δραστηριοτήτων νομοθετικά κατοχυρωμένων. Το δικαίωμα αυτό ασκείται από Διπλωματούχους Μηχανικούς με επαγγελματικό τίτλο επιπέδου ΙΙΙ χωρίς διάκριση ειδικότητας και περιλαμβάνει την ευθύνη ανάθεσης, ή κατανομής εργασιών σε συνεργάτες, ή μέλη ομάδας έργου.Στις ως άνω τεχνικές δραστηριότητες του Επιπέδου ΙΙΙ περιλαμβάνονται :i. Η τεχνική εκπροσώπηση Εταιρειών (Μελετητών ή Συμβούλων, Μελέτης ή/και Κατασκευής Έργων και Εγκαταστάσεων).ii. Η τεχνική δ/νση εργασιών σε Εταιρείες και Οργανισμούς του Δημοσίου, ή του ιδιωτικού τομέα.iii. Η εκπόνηση πραγματογνωμοσυνών και οι διαιτησίες σε υποθέσεις που αφορούν σε συγκροτήματα μη απλών εγκαταστάσεων, κατασκευών και συστημάτων.iv. Η πιστοποίηση προσόντων υποψηφίων μελών προς απόκτηση επαγγελματικών τίτλων (επιπέδων) τεχνικής ευθύνης.»

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009

Διευθέτηση μερικών θεμάτων επί της αρχής

Παρεμβαίνω για να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα που πραγματικά δημιουργούν έριδες χωρίς λόγο.

Πρώτον. Το blog απευθύνεται σε αυτούς που έχουν πτυχίο ΤΕΙ. Το οποιοδήποτε πτυχίο ΤΕΙ. Το λέει άλλωστε και ο τίτλος που νομίζω ότι είναι αρκετά ευδιάκριτος με το που μπαίνει κάποιος. Στους απόφοιτους ΤΕΙ απευθύνεται και μόνο. Γιατί κάποιος πρέπει να τους ενώσει και αφού δεν το κάνει κανείς θα το κάνουμε εμείς από εδώ αυτή την θέση. Και επειδή ελεύθερο μέσο είναι το internet καλοδεχούμενοι είναι και οι διπλωματούχοι συνάδελφοι μας με την όποια άποψη και εάν έχουν. Διάλογο θέλουμε και όχι πόλεμο. Και μεταξύ μας και με τους διπλωματούχους. Την συνύπαρξη μας κυνηγάμε μέσα στο ΤΕΕ του μέλλοντος. Το εύκολο είναι να σκοτωθούμε. Το πολιτισμένο, και το ποιο δύσκολο, είναι να συζητήσουμε.

Δεύτερο. Το blog αυτό φτιάχτηκε για να σας ενημερώσει. Και μόνο. Είναι δική σας ευθύνη πως αφομοιώνετε τις πληροφορίες που διαβάζετε στην θέση αυτή. Έτσι μόλις κλείνετε τον υπολογιστή σας έχετε δύο επιλογές. Η να πάτε στον καναπέ ή για καφέ συνεχίζοντας να κάνετε τίποτα για τα προβλήματα σας ή να δραστηριοποιηθείτε με οποιοδήποτε τρόπο στην κατεύθυνσης της επίλυσης των δικών σας προβλημάτων. Πιστεύω να προσέξατε πως τόνισα επαρκώς πως τα προβλήματα δικά σας είναι και εσείς έχετε την ευθύνη της επίλυσης τους. Εάν δεν κάνετε τίποτα μην κατηγορείτε κανένα. Ούτε συνάδελφο μα ούτε και τους επισκέπτες μας διπλωματούχους.

Τρίτο. Οι διαχειριστές του blog αυτού έχουν πολιτικές πεποιθήσεις όπως άλλωστε έχετε όλοι σας. Αυτό όμως δεν μας λύνει κανένα από τα προβλήματα που κατά καιρούς έχουμε αναφέρει από εδώ. Άρα, σαν ενεργοί πολίτες, κρατάμε το πολιτικό και ρίχνουμε το κομματικό στο καλάθι των αχρήστων. Το κομματικό θα το θυμηθούμε δέκα λεπτά πριν την κάλπη και μετά την ψηφοδόχο θα το ξεχάσουμε μέχρι τις επόμενες εκλογές. Αφεντικό βρίσκω ότι ώρα θέλω. Δικαιώματα δύσκολα. Για αυτά πρέπει να παλέψουμε. Ίσως λίγο περισσότερο από ότι παλεύουν άλλες κοινωνικές ομάδες της πατρίδας μας.

Τέταρτο. Ο κλάδος την τελευταία φορά που κινήθηκε στοιχειωδώς ήταν το 1960. Εμείς η νέα γενιά, βάζω και τον εαυτόν μου μέσα, ξυπνήσαμε μετά από 50 χρόνια ζαλισμένοι και ξεσκέπαστοι. Και έτσι δεν πρέπει να μας φταίει κανένας. Ούτε οι διπλωματούχοι μα και ούτε και το ΤΕΕ. Και οι διπλωματούχοι δεν φταίνε γιατί βλέπουν κάποιους, αγράμματους τους έχουν πει ότι είμαστε, που πάνε να τους πάρουν αυτό που θεωρούν δικό τους. Πέρα του ότι είναι ανενημέρωτοι να ξέρετε ότι αντιδρούν ενστικτωδώς όπως θα αντιδρούσε κάθε ένας από εμάς όταν κάποιος άγνωστος πάει να του πάρει κάτι δικό του. Αμύνονται εάν δεν επιτίθενται. Αναλόγως την ιδιοσυγκρασία του καθενός τους. Το ΤΕΕ δεν φταίει επίσης γιατί αυτό που κάνει σήμερα είναι να εισπράττει τα κέρδη μιας εξαιρετικά μακρόχρονης επένδυσης που έχουν κάνει όλες ανεξαιρέτως οι διοικήσεις του προκειμένου να πλασαριστούν τα μέλη τους στην καλύτερη δυνατόν κοινωνική και οικονομική θέση. Δεν ξέρω εάν υπάρχει άμεσο οικονομικό όφελος για την ΔΕ αλλά πολιτικό σίγουρα. Δεν μπορούμε λοιπόν να τους κατηγορήσουμε για καλοδιαχείρηση και επιτυχή διοίκηση. Σε αυτά τα δύο μόνο να τους συγχαρούμε μπορούμε και όσο ποιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο ποιο γρήγορα θα φτάσουμε στην λύση των προβλημάτων που μας παιδεύουν 50 χρόνια τώρα.

Πέμπτο και τελευταίο. Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι στεγανό. Η οικογενειοκρατία είναι το κυρίαρχο συστατικό του. Για να κρατηθεί λοιπόν όλο αυτό το οικοδόμημα έχει μοιράσει χρήμα και εξουσία σε διάφορους παρατρεχάμενους που σε κανονικές συνθήκες όλοι τους είναι άχρηστοι του κερατά. Όλοι αυτοί είναι ο στρατός του κάθε πολιτευτή/βουλευτή που εξυπηρετεί την άνοδο του καταλληλότερου μπουμπούκου σε κυβερνητική θέση. Στο πλαίσιο αυτό χρησιμοποιούν διάφορα κοινωνικά στηρίγματα που είτε είναι είτε πιστεύουν ότι είναι ισχυρά. Εκεί παίζει το ΤΕΕ και όχι με δική του ευθύνη. Το ΤΕΕ το μόνο που κάνει είναι να παίζει με την ανάγκη και το ψώνιο των μπουμπούκων. Καταλαμβάνοντας ταυτόχρονα όλο τον κενό χώρο που ΕΜΕΙΣ αμαχητί του αφήσαμε. Τα υπόλοιπα νομίζω ότι μπορούν να παραληφθούν σαν ευκόλως εννοούμενα.

Τώρα εάν από όλα αυτά επιμένουμε και θέλουμε σώνει και καλά να κατηγορήσουμε κάποιον, βάζω και το εαυτόν μου μέσα, δεν έχουμε παρά να πάμε στον καθρέπτη για να δούμε τον υπαίτιο των δεινών μας.
Η αδράνεια μας, η αδιαφορία μας, η μιζέρια μας, η έλλειψη συμμετοχής, η ανύπαρκτη συνοχή μας έδωσαν χώρο και ΧΡΟΝΟ για να πετύχει το ΤΕΕ στον προγραμματισμό του.

Οι δικοί μας αντιπρόσωποι ήταν τραγικά ανεπαρκείς. Και αυτούς εμείς τους ψηφίσαμε.

Τους αφήσαμε χρόνια και χρόνια να λυμαίνονται την ΕΕΤΕΜ και δεν τους πετάξαμε ποτέ έξω όταν άρχισαν να θεωρούν εμάς κουκιά και την ΕΕΤΕΜ μαγαζάκι. Να έχετε υπόψη σας ότι το ΤΕΕ είναι μαγαζάρα και με νοοτροπία αρχοντοχωριάτη δεν πρόκειται να το ακουμπήσουμε ποτέ. Άπιαστο όνειρο θα παραμείνει στο αιώνα τον άπαντα.

Έτσι θα ήθελα να σας παρακαλέσω να είστε ήρεμοι, λογικοί και να σκεφτόσαστε κυρίως την απέναντι πλευρά. Εάν δεν τους καταλάβουμε δεν θα μπορέσουμε να συνεννοηθούμε ποτέ.

Και αυτό σας το λέει κάποιος που ίσως αισθάνεται περισσότερο οργισμένος από πολλούς από εσάς λόγω της τριβής του με το θέμα.

Έτσι, για να το κάνω τελείως ξεκάθαρο, με το ΤΕΕ έχουμε μόνο μία διαφορά. Κάναμε μια αίτηση για να γίνουμε μέλη του και μας είπαν όχι. Επειδή διαφωνούμε με την άρνηση που εισπράξαμε απευθυνθήκαμε στα αρμόδια δικαστήρια και αυτά έχουν αναλάβει να δώσουν την λύση.
Πέρα αυτού ουδέν.

Με τους διπλωματούχους, τα παρόντα μέλη του ΤΕΕ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Απλώς έχουμε διαφορετικές απόψεις για το ίδιο θέμα.
Δικαίωμα μας και δικαιωμά τους είναι. Σεβαστά αμφότερα.

Ο κακός μας εαυτός μας έφτασε εδώ και πρέπει να πληρώσουμε.

Δεν φταίει κανένας άλλος παρά εμείς και μόνο εμείς.
Περισυλλογή λοιπόν και υπομονή. Κυρίως το δεύτερο που είναι απαραίτητη προυπόθεση για όλα τα άλλα.
Γεια σας.
Ένας αδούλωτος Μηχανικός