Ο λόγος της έκδοσης του σημειώματος αυτού είναι η λεπτομερής ενημέρωση τόσο των νυν διπλωματούχων του τεε όσο και των συναδέλφων από τα ΤΕΙ για το ιστορικό και το σκεπτικό της προσφυγής των αποφοίτων ΤΕΙ στο ΣτΕ.
Πιστεύω ότι όλοι σας, μεγάλα παιδιά πια, μορφωμένοι και ολοκληρωμένοι πολίτες, διαβάζοντας το κείμενο που ακολουθεί θα μπορέσετε να καταλάβετε την θέση που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και να βγάλετε τα δικά σας προσωπικά συμπεράσματα συμπληρωματικά του τρόπου που παρουσιάζονται οι θέσεις του τεε.
Έτσι θα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι η ιστορία ξεκίνησε με την απάντηση του τεε σε ανάλογη αίτηση των συναδέλφων οι οποίοι αιτήθηκαν εγγραφή στο εν λόγω επιμελητήριο με βάση την αρχή της ακαδημαϊκής ισοτιμίας των πτυχίων Fachhochscule με των ΤΕΙ όπως αυτή ορίσθηκε από το επιστημονικό συμβούλιο του ΙΤΕ το 1993.
Την απάντηση του τεε θα την βρείτε
εδώ.
Με βάση την απάντηση αυτή του συμβούλου του κράτους οι συνάδελφοι που προσέφυγαν υποστήριξαν το αίτημα τους με το παρακάτω σκεπτικό.
Δικό σας.
«1- Το 1976 με τον Ν. 298/1976 ιδρύονται τα ΚΑΤΕΕ.
2- Το 1983 με τον Ν. 1404/1983 ιδρύονται τα ΤΕΙ (Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα) και καταργούνται τα ΚΑΤΕΕ. Να σημειωθεί ότι κατά την κατάργηση των ΚΑΤΕΕ με τον νόμο αυτό ο νομοθέτης:
(α) δεν όρισε καμία ισοτιμία αυτών με τα νέα τότε ΤΕΙ αφού απλά τα έκλεισε,
(β) όρισε ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα των νέων τότε σχολών ΤΕΙ ότι θα εκδοθούν από την πολιτεία το αργότερο έξη μήνες πριν την πρώτη αποφοίτηση, δηλαδή περί τα τέλη του 1985, (Ν. 1404/1983-Άρθρο 25 παρ. 2.γ στην σελίδες του νόμου 2575 & 2576) πράγμα που ποτέ δεν τηρήθηκε με αποκλειστική υπαιτιότητα της πολιτείας (η εφαρμογή του άρθρου αυτού ακόμη είναι σε εκκρεμότητα 30 χρόνια μετά), και
(γ) όρισε μια σειρά μεταβατικών διατάξεων στο ΕΝΝΑΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Άρθρο 35 παρ. 1, 2, 3 & 4 στην σελίδα νόμου 2578) με βάση τις οποίες καθόρισε τους κανόνες μεταβίβασης της κινητής, της ακίνητης περιουσίας, των πόρων και τον τρόπο διευθέτησης των εκκρεμών δικαστικών αποφάσεων των ΚΑΤΕΕ στα ΤΕΙ ενόψει της κατάργησης τους.
3- Το 1989 με την έκδοση του Ν. 1865/1989 (ΦΕΚ 210 Α’-28/9/2989, Άρθρο 5, παρ. 1, σελίδα νόμου 4500) τα πτυχία ΚΑΤΕΕ, ΚΑΤΕ ορίζονται ισότιμα με αυτά των ΤΕΙ. Να σημειωθεί εδώ παρακαλώ ότι ο νομοθέτης ασχολήθηκε διαχρονικά με τα ΤΕΙ και μετά από το 1983 όπου αυτά ιδρύθηκαν (Ν. 1404/83) καταρτίζοντας δύο ακόμη νόμους, τον Ν. 2916/2001 και τον Ν. 3549/2007. Με βάση αυτούς τα αναμόρφωσε σε Ανώτατα τροποποιώντας τον ιδρυτικό νόμο των ΤΕΙ, τον Ν. 1404/1983, τόσο όσο θεώρησε αυτός απαραίτητο προκειμένου να πετύχει την ομαλή μετάβαση τους στο καθεστώς των Ανώτατων και τις δύο φορές που ασχολήθηκε με αυτά. Από το γεγονός του ότι και στις δύο αυτές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν, τόσο το 2001 όσο και το 2007, ο νομοθέτης δεν έκανε απολύτως καμία αλλαγή στον συγκεκριμένο Ν. 1865/1989, καταλήγουμε στο αδιαμφισβήτητο αποτέλεσμα ότι τα πτυχία των ΚΑΤΕΕ του Ν. 298/1976 και ΤΕΙ του Ν.1404/1983 να είναι ισότιμα με τα πτυχία Ανώτατων ΤΕΙ διάρκειας σπουδών οκτώ εξαμήνων όπως αυτά κατέληξαν με την εφαρμογή των νόμων Ν. 2916/2001 και Ν. 3549/2007.
4- Το 1992 σύμφωνα με την γενική απόφαση του Δ.Σ. του ΔΙ.Κ.Α.Τ.Σ.Α. (αρμόδιο όργανο για τις ισοτιμίες Ανωτάτων σχολών της εποχής εκείνης) 282/26.6.1992 περί Fachhochscule (FH), το ίδρυμα αυτό δεν αναγνωρίζεται ως ομοταγές των ημεδαπών ΑΕΙ. Το ΔΙΚΑΤΣΑ βασίστηκε στο γεγονός ότι η διάρκεια σπουδών στα ιδρύματα αυτά είναι επτά (7) εξάμηνα, ενώ στα αντίστοιχα ημεδαπά AEI είναι δέκα (10) εξάμηνα. Η κρίση αυτή του ΔΣ του ΔΙΚΑΤΣΑ επικυρώθηκε δυο φορές από το ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικράτειας) με τις αποφάσεις 3156/2001 & 1932/2002 του ΣΤ’ Τμήματος . Επομένως κατά την χρονική εκείνη περίοδο οι τίτλοι σπουδών των σχολών Fachhochscule (FH) Γερμανίας δεν κατατάσσονται από την πολιτεία σε αυτούς των τότε ΑΕΙ ξεκάθαρα.
5- Το 1993 το Επιστημονικό Συμβούλιο του ΙΤΕ (Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης του Π.Δ. 567/1984-ΦΕΚ 204 Α’) με την απόφαση του 32/7.12.1993 που σας υποβάλω, καθόρισε ότι τα πτυχία των αποφοίτων Fachhochscule (FH) είναι ισότιμα με αυτά των ΤΕΙ ομόφωνα και ανεπιφύλακτα χωρίς να επιβάλει οποιοδήποτε περιοριστικό όρο ή αντισταθμιστικά μέτρα. Να σημειώσετε εδώ ότι την χρονική περίοδο εκείνη υπήρχαν στην χώρα σαν μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση μόνο τα Ανώτατα (AEI, Πανεπιστήμια, Πολυτεχνεία) και τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (TEI). Έκτοτε με βάση την απόφαση ισοτιμίας αυτή του ΙΤΕ, και σε συνδυασμό με τον ισχύοντα μέχρι και σήμερα Ν. 1865/1989 περί ισοτιμίας πτυχίων ΚΑΤΕΕ-ΚΑΤΕ με ΤΕΙ, οι απόφοιτοι Fachhochscule (FH) είναι ακαδημαϊκά ισότιμοι με τους απόφοιτους ΤΕΙ έχοντας τα επαγγελματικά δικαιώματα του Πτυχιούχου Μηχανικού Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Η απόφαση αυτή του ΙΤΕ από τότε εφαρμόζεται ανεπιφύλακτα από την Ελληνική Διοίκηση με την έγκριση όλων των Υπουργών που θήτευσαν στο Υπουργείο Παιδείας. Ενόψει δε του ότι, το Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης δεν αποτελεί νομικό πρόσωπο εποπτευόμενο από τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αλλά δημοσία υπηρεσία υπαγόμενη σ' αυτόν, ο Υπουργός αυτός, εφόσον ήθελε κρίνει ότι διοικητική πράξη εκδοθείσα από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου αυτού δεν είναι νόμιμη, έχει την εξουσία, ασκώντας ιεραρχικό έλεγχο νομιμότητας, να ακυρώσει την πράξη αυτή, διότι το Ι.Τ.Ε αποτελεί υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Έτσι η απόφαση 32/7.12.1993 του ΙΤΕ τέθηκε σε εφαρμογή και μάλιστα ανεπιφύλακτα, αφού όχι μόνο ο έκτοτε αρμόδιος Υπουργός αλλά και κανένας άλλος φορέας όπως το ΤΕΕ που είχε έννομο συμφέρον δεν προσέφυγε ποτέ κατά αυτής στα αρμόδια όργανα της πολιτείας από της έκδοσης της.
6- Το 2001 με την έκδοση του Ν. 2916/2001 τα ΤΕΙ αναβαθμίζονται σε Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και έκτοτε αποτελούν τον Τεχνολογικό Τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης της χώρας. Να σημειωθεί εδώ παρακαλώ ότι:
6.1- θεσπίζοντας στον νόμο το άρθρο 5 παρ' 12 γ' καθώς και τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 6 παρ' 6 β' του ιδίου νόμου θεμελιώνεται ακλόνητα το γεγονός ότι δεν μπορεί να τεθεί θέμα διαχωρισμού των πτυχίων ΤΕΙ πριν και μετά την ανωτατοποίηση τους,
6.2- Δεν επιβάλλεται καμία μετατροπή ή κατάργηση στον Ν. 1865/1989 και επομένως και από δεύτερη οδό δεν είναι δυνατός ο διαχωρισμός των πτυχίων ΤΕΙ σε αυτά τα πριν και μετά την ανωτατοποίηση τους, και
6.3- Στις μεταβατικές διατάξεις του νόμου δεν καταγράφεται με κανένα τρόπο η κατάργηση των ΤΕΙ του Ν. 1404/1983 και η ίδρυση νέων με την ίδια ονομασία με τον νέο τότε νόμο του 2001. Άλλωστε εάν συνέβαινε αυτό, ακόμη και εάν τα νέα τότε ΤΕΙ είχαν «καταργηθεί και ιδρυθεί» με τον εν λόγω νόμο Ν. 2916/2001 θα έπρεπε επειδή θα ήταν άλλη νομική οντότητα ο νομοθέτης να καθορίσει τους κανόνες μετάβασης των εκκρεμών υποχρεώσεων του καταργούμενου φορέα στον νέο όπως ακριβώς είχε γίνει το 1983 όταν καταργήθηκαν τα ΚΑΤΕΕ και ιδρύθηκαν τα νέα τότε ΤΕΙ (μεταβατικές διατάξεις Ν. 1404/83 στο ΕΝΝΑΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, Άρθρο 35 παρ. 1, 2, 3 & 4 στην σελίδα νόμου 2578). Επομένως το ότι δεν υπάρχουν οι διατάξεις αυτές τεκμηριώνει το γεγονός ότι τα ΤΕΙ δεν καταργήθηκαν και επανα-ιδρύθηκαν με τον Ν. 2916/2001 αλλά αναβαθμίστηκαν σε Ανώτατα. Το πώς έγινε αυτό αναλύεται στην παράγραφο 9.3 του παρόντος υπομνήματος.
7- Το 2003 γίνεται δεκτός στο ΤΕΕ ο κος Μιχάλης Πέρρος, με μοναδικό προσόν το πτυχίο του που το 1993 κρίθηκε από το ΙΤΕ ισότιμο με αυτό των ΤΕΙ, αποκτώντας έτσι επαγγελματικά δικαιώματα διπλωματούχου μηχανικού σαν απόφοιτος της σχολής Fachhochscule Wiesbaden Γερμανίας όπως προκύπτει από τις επιστολές του ΤΕΕ που επισυνάπτω (ΤΕΕ 28343/11-11-203 και ΤΕΕ 28466/12-11-2003). Να σημειώσω εδώ ότι σήμερα το 2010, πέρα από την βεβαιωμένη ισοτιμία του ΙΤΕ του 1993, η συγκεκριμένη αυτή σχολή είναι ομοταγής των ΤΕΙ με βάση βεβαίωση ισοτιμίας του ΔΟΑΤΑΠ αυτή την φορά (ΔΟΑΤΑΠ ΧΧΧΧΧ/2010-ΧΧ/ΧΧ/2010 που επισυνάπτεται στην θέση 17 παρακάτω).
8- Την ίδια χρονιά, το 2003, το αρμόδιο για τις ισοτιμίες Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΙΤΕ) απαντώντας σε αίτηση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Επικοινωνίας Πληροφόρησης και Πολιτισμού για τις ισοτιμίες των ΤΕΙ εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ορίζει τους τίτλους σπουδών που απονέμουν τα ΤΕΙ σαν ισότιμους με τους τίτλους σπουδών Diplom που εκδίδουν τα Γερμανικά Fachhochscule (επισυνάπτεται επιστολή ΙΤΕ-1252/14-7-2003, σελίδες 2 συνολικά)
9- Έτσι λοιπόν το 2004 σαν κάτοχος τίτλου σπουδών ακαδημαϊκά ισότιμου με αυτόν του κ. Μιχάλη Πέρρου υποβάλω αίτηση στο ΤΕΕ ώστε σύμφωνα με τις περί ισοτιμίας διατάξεις του Συντάγματος, τις επίσημες ισοτιμίες των νόμων και τις αποφάσεις των αρμοδίων περί ισοτιμιών οργάνων της Ελληνικής πολιτείας προκειμένου να αποκτήσω τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με αυτόν εγγραφόμενος στο ΤΕΕ. Δυστυχώς το ΤΕΕ δια του προέδρου του κου Γιάννη Αλαβάνου απέρριψε την αίτηση μου στερώντας μου το Συνταγματικά και νομοθετικά θεμελιωμένο δικαίωμα μου της εγγραφής μου στο ΤΕΕ, απαγορεύοντας μου την απόκτηση των ιδίων επαγγελματικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που αποδόθηκαν στον ακαδημαϊκά ισότιμο με εμένα κο Μιχάλη Πέρρο (επισυνάπτεται επιστολή ΤΕΕ ΧΧΧΧ/ΧΧ-ΧΧ-2004
εδώ). Σχολιάζοντας την απαντητική επιστολή του κου Γιάννη Αλαβάνου έχω να παρατηρήσω τα εξής:
9.1-Το ΤΕΕ είναι ο δια νόμου επίσημος Σύμβουλος της εκάστοτε κυβέρνησης στα τεχνολογικά ζητήματα,
9.2-Αν και ο κος Γιάννης Αλαβάνος στην απαντητική του επιστολή λαμβάνει υπόψη του την αιτούμενη αρχή της ισότητας (3η γραμμή της επιστολής του και παράγραφος 4 στην 2η σελίδα της) αποδεικνύεται από την τεκμηρίωση του σκεπτικού του ότι αποφεύγει να ζητήσει την γνώμη του αρμόδιου την εποχή εκείνη οργανισμού για τις ισοτιμίες στην χώρα, το ΙΤΕ, και ο οποίος είχε ήδη εκδώσει την ομόφωνη απόφαση της Επιστημονικής του Επιτροπής περί της ισοτιμίας των πτυχίων από τα Fachhochscule με τα ΤΕΙ 32/7.12.1993 που ανέφερα παραπάνω και η οποία διαψεύδει τους λόγους της απόρριψης μου που επικαλέστηκε το ΤΕΕ εκκωφαντικά. Να σημειώσω ότι το ΤΕΕ σαν θεσμικός σύμβουλος της πολιτείας δικαιούται αναμφισβήτητα να έχει την οποιαδήποτε γνώμη για το καθεστώς των ισοτιμιών στην χώρα αλλά όταν εκδίδει διοικητικές αποφάσεις που επηρεάζουν την σχέση του κράτους με τον πολίτη και ως εκ τούτου τα Συνταγματικά δικαιώματα του που πηγάζουν από αυτή τότε είναι υποχρεωμένο να πράξει σύμφωνα με την επίσημη θέση της πολιτείας όπως αυτή εκφράζεται από τις αρμόδιες αρχές που στην περίπτωση μας είναι το ΙΤΕ το οποίο ο κος Αλαβάνος αγνόησε.
9.3-Όσο αφορά την άποψη του ΤΕΕ περί διαχωρισμού των πτυχίων σε Ανώτερα και Ανώτατα, αν και εκτός θέματος σε σχέση με την επιδικαζόμενη υπόθεση, δεδομένου ότι η κρινόμενη υπόθεση αφορά την ισοτιμία των αποφοίτων ΤΕΙ με αυτή των αποφοίτων σχολών Fachhochscule (FH) και μάλιστα έτσι όπως την ορίζει το αρμόδιο όργανο της Πολιτείας το ΙΤΕ από το 1993, έχω να επισημάνω ότι με το άρθρο 2 του Ν.3549/07 που τροποποιεί το άρθρο 1 του Ν.2916/01 τα ΤΕΙ αποτελούν μέρος του Τεχνολογικού Τομέα των ΑΕΙ. Παράλληλα ο νομοθέτης κατοχυρώνει ρητά την ισοτιμία των πτυχίων των ΤΕΙ προ και μετά της εφαρμογής του Ν.2916/01 (Εισηγητική Έκθεση Ν.2916/01 - Πρακτικά της Βουλής κατά τη συζήτηση ψήφισης του εν λόγω νόμου - Έγγραφες Βεβαιώσεις του ΥΠΕΠΘ 52434/Ε5-25.5.2006 και 24141/Ε5-28.2.2007 μετά την ψήφισή του και τα οποία επισυνάπτονται).
Για το λόγο αυτό ο νομοθέτης θέσπισε το άρθρο 5 παρ' 12 γ' του Ν.2916/01 καθώς και τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 6 παρ' 6 β' του ιδίου νόμου. Το γεγονός ότι δεν μπορεί να τεθεί θέμα διαχωρισμού των πτυχίων των ΤΕΙ επικυρώνεται και από το σκεπτικό (νομολογία), της αρνητικής για τους πτυχιούχους απόφασης 2028/06 του Αρείου Πάγου, η οποία προκλήθηκε λόγω νομικής ασάφειας του άρθρου 1 του Ν.2916/01 πριν τη τροποποίηση του εν λόγω νόμου από το Ν.3549/07. Επιπροσθέτως σύμφωνα και με την 1291/2003 απόφαση του Γ’ τμήματος του ΣτΕ (Σκέψη 11) προκύπτει σαφώς ότι τα ΤΕΙ είχαν αποκτήσει τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά των ΑΕΙ και πριν την ψήφιση του Ν.2916/01. Ως εκ τούτου χορηγούσαν πτυχία κατ’ ουσία ισότιμα με αυτά των ΑΕΙ του Τεχνολογικού Τομέα, πλην όμως αυτό δεν τους είχε αναγνωριστεί μέχρι τότε. Στην πραγματικότητα τα ΤΕΙ λειτουργούσαν de facto ως ΑΕΙ (Εισηγητική Έκθεση, Πρακτικά Βουλής- ομιλία Υπουργού Παιδείας Πέτρου Ευθυμίου) και απλά ο Ν.2916/01 προχώρησε στην de jure αναγνώρισή τους, διορθώνοντας παράλληλα τις νομοτεχνικές αδυναμίες του ιδρυτικού νόμου των ΤΕΙ Ν.1404/83 σε σχέση με το άρθρο 16 παρ' 5 του Συντάγματος. Για το λόγο αυτό η αναδρομική και απόλυτη εξομοίωση των πτυχίων των ΤΕΙ πριν και μετά το Ν.2916/01 δεν καταστρατηγεί το άρθρο 16 παρ’ 7 του Συντάγματος αφού ποτέ τα ΤΕΙ δεν λειτούργησαν ως πραγματικές Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές. Άλλωστε ο τότε παριστάμενος Υπουργός Παιδείας στην ομιλία του στη Βουλή (14 Μαΐου 2001) ρητά δηλώνει ότι τα ΤΕΙ δεν ιδρύονται δια αυτού του νόμου αλλά έχοντας αποδείξει στα 18 χρόνια της πορείας τους την αξία τους, διαπιστωτικά εντάσσονται στην ανώτατη εκπαίδευση. Η ερμηνεία του ΤΕΕ για ‘’κατάργηση’’ των ΤΕΙ ως ανώτερων σχολών, έχει καθαρά ‘τεχνικό’ χαρακτήρα που βασίζεται πάνω στην 1291/2003 απόφαση του ΣτΕ και που σε καμία περίπτωση δεν απηχεί την εκπαιδευτική πραγματικότητα, που είχε διαμορφωθεί στα ΤΕΙ. Για το λόγο αυτό ο νομοθέτης μεριμνώντας ως όφειλε, για τα λεπτά αυτά νομικά ζητήματα που άπτονται της κατοχύρωσης του νομικού καθεστώτος των ΤΕΙ, δεν διαχώρισε τα πτυχία τους και με ρητή διάταξη εξασφάλισε την ίδια διαδικασία επαγγελματικής κατοχύρωσης με την έκδοση Π.Δ, που θα ισχύουν για όλους τους πτυχιούχους ΤΕΙ ανεξάρτητα έτους αποφοίτησης τους.
9.4-Με δεδομένο ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεσμεύουν τη διοίκηση ως προς το διατακτικό τους, η παράθεση από μέρους του ΤΕΕ, και του υπογράφοντα στο όνομα αυτού προέδρου του κου Αλαβάνου, της νομολογίας του ΣτΕ στην εν λόγω απορριπτική απάντηση του, είναι αφενός σε λάθος κατεύθυνση διότι το ΤΕΕ ως ΝΠΔΔ με συγκεκριμένη από το νόμο αποστολή δεν δικαιούται να ερμηνεύει τους νόμους ως δικαστικός σχηματισμός και αφετέρου είναι εκτός θέματος διότι η αναφερόμενη από αυτόν νομολογία είναι άσχετη με την υπόθεση. Τα λεγόμενα μου δε αποδεικνύονται από το σκεπτικό του προέδρου μια και τα σχετικά καταγραφόμενα επιχειρήματα στην επιστολή του ΤΕΕ όχι μόνο δεν αφορούν την αρχή της ισότητας βάση της οποίας επιχειρεί να μου απαντήσει ο κος Αλαβάνος (αναφέρομαι στην τρίτη γραμμή επιστολής ΤΕΕ, 1η σελίδα) αλλά και οι αναφερόμενες αποφάσεις 1958/2000, 1178/2003 και 678/2005 του ΣτΕ χρησιμοποιούνται λανθασμένα από αυτόν, μιας και αναφέρονται σε άλλη υπόθεση και άλλο νομικό καθεστώς στο οποίο σημειωτέον δεν είχε εξετασθεί από το ΣτΕ η εν λόγω ισοτιμία που αποφάσισε το ΙΤΕ το 1993 σε σχέση με τις επίδικες αποφάσεις. Επίσης οι εν λόγω αποφάσεις έκριναν τα ΤΕΙ όπως αυτά είχαν οργανωθεί με το Ν.1404/83 και φυσικά δεν είχαν λάβει υπόψη τους τόσο τις νεότερες νομοθετικές πρωτοβουλίες του 1989, 2001 και 2007 (Ν.1865/89, Ν.2916/01 και Ν.3549/07), αλλά και τις εξελίξεις στην αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων στην Ε.Ε δυνάμει σχετικών αποφάσεων του ΔΕΚ.
9.5- Το ΤΕΕ σαν ΝΠΔΔ, και ο πρόεδρος του κατά επέκταση, δεν έχει το δικαίωμα και την αρμοδιότητα εκ του νόμου να κρίνει το επίπεδο του πτυχίου μου. Αυτό κρίθηκε ως προς την ακαδημαϊκή του ισοτιμία με βάση την σχετική ομόφωνη και ανεπιφύλακτη απόφαση της μοναδικής αρμόδιας υπηρεσίας για τα θέματα αυτά, Επιστημονικής Επιτροπής του ΙΤΕ το 1993, βρέθηκε δε σαν ισότιμο με αυτό των σχολών Fachhochscule (FH) Γερμανίας και επιβεβαιώθηκε επίσης σαν ισότιμο από τον ΔΟΑΤΑΠ το 2010 (επισυνάπτεται βεβαίωση ΔΟΑΤΑΠ ΧΧΧΧ/2010-ΧΧ/ΣΣ/2010). Έτσι μετά την απόφαση αυτή του ΙΤΕ και του ΔΟΑΤΑΠ, και με δεδομένο ότι το ΤΕΕ δεν έχει διαφωνήσει ποτέ για τη νομιμότητα των αποφάσεων αυτών (δέκα επτά χρόνια μέχρι σήμερα από την απόφαση του ΙΤΕ), οφείλει απλά να την εφαρμόσει.
9.6- Το ΤΕΕ και ο πρόεδρος του κατά επέκταση, δεν έχει το δικαίωμα και την αρμοδιότητα να προβαίνει σε ιστορική ερμηνεία των νόμων κρίνοντας και ερμηνεύοντας τους ως ανώτατος Δικαστικός Σχηματισμός. Άλλωστε αποτελεί σαφή παράβαση καθήκοντος εκ μέρους του, η άρνηση εφαρμογής των νόμων και διοικητικών αποφάσεων των αρμοδίων οργάνων της πολιτείας, μέσω της προσπάθειας ερμηνείας τους υπό το φως της Νομολογίας. Εάν ο κος Αλαβάνος διαφωνούσε με τις διατάξεις τους θα μπορούσε να προσφύγει στη δικαιοσύνη και όχι να προσπαθεί να την αντικαταστήσει, ανάγοντας το ΤΕΕ σε δικαστήριο.
Επομένως, η αρνητική απάντηση την οποία εξέδωσε το ΤΕΕ σαν απάντηση στην αίτηση εγγραφής μου και υπέγραψε ως εκπρόσωπος του ο πρόεδρος του κος Αλαβάνος δεν είναι ούτε πλήρης αλλά και ούτε αιτιολογημένη και ως εκ τούτου άκυρη.
10- Την ίδια χρονιά, το 2004 δηλαδή, εκδίδεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-520/04 με την οποία ο Ευρωπαίος Δικαστής αποφασίζει ότι δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται διαφορετικά πολίτες με τα ίδια δικαιώματα εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε πείσμα δε του Ευρωπαίου Δικαστή να αναφέρω ότι αν και τα δικά μου δικαιώματα έχουν κριθεί δύο φορές μέχρι σήμερα εντός του Ελληνικού κράτους από τις αρμόδιους κρατικούς φορείς ΙΤΕ και ΔΟΑΤΑΠ και βρέθηκαν σαν ισότιμα με αυτά των αποφοίτων των σχολών Fachhochscule Γερμανίας, παρόλα αυτά το ΤΕΕ μας αντιμετωπίζει διαφορετικά.
11- Το 2005 εκδίδεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-274/2005 με την οποία ο Εισαγγελέας του δικαστηρίου αυτού στις προτάσεις του αναφερόμενος σε χώρες όπου υπάρχουν επαγγέλματα που δεν έχουν ρυθμιστεί νομοθετικά όπως αυτό των Μηχανικών ΤΕΙ σήμερα στην Ελλάδα αλλά τα επαγγελματικά δικαιώματα ρυθμίζονται από ανεξάρτητες επαγγελματικές οργανώσεις όπως το ΤΕΕ που παρέχουν πλεονέκτημα στα μέλη τους αναφέρει σαν νόμιμο στην παράγραφο 73 κατά λέξη: «Προκειμένου να καλυφθούν όλες οι περιπτώσεις τις οποίες μπορεί να αντιμετωπίσει ο επαγγελματίας, ο κοινοτικός νομοθέτης θεωρεί ότι τα επαγγέλματα που δεν κατοχυρώνονται νομοθετικά από το κράτος μέλος, αλλά ρυθμίζονται από ανεξάρτητες επαγγελματικές οργανώσεις που παρέχουν πλεονεκτήματα στα μέλη τους, πρέπει επίσης να εξομοιώνονται προς τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα.». Νομίζω ότι είναι προφανής η εφαρμογή της πρότασης του κου Εισαγγελέα στην περίπτωση των ΤΕΙ στην Ελλάδα και δεν χρήζει περαιτέρω ανάλυσης. Είναι πλήρης και αιτιολογημένη αρκούντως από μόνη της.
12- Επίσης την ίδια χρονιά, το 2005 δηλαδή, εκδίδονται οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-192/05 και C-318/05, με τις οποίες ο Ευρωπαίος Δικαστής αποφασίζει επίσης ότι δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται διαφορετικά πολίτες με τα ίδια δικαιώματα εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν χρειάζεται νομίζω να αναφέρω την αντίφαση με το ΤΕΕ να δέχεται τους αποφοίτους Fachhochscule και να απορρίπτει τους ακαδημαϊκά ισότιμους τους απόφοιτους ΤΕΙ σαν και εμένα.
13- Εντός του 2005 επίσης με το ΦΕΚ 251 Β’ της 25/02/2005 που αποτελεί συμπλήρωμα του ΠΔ 165/2000 προβλέπεται διαδικασία εξέτασης επάρκειας των αποφοίτων που προέρχονται από άλλη Ευρωπαϊκή χώρα προκειμένου για να αναγνωριστεί ο τίτλος σπουδών τους στην χώρα μας. Για την εφαρμογή αυτού του νόμου συντάσσομαι με την άποψη ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί η εξέταση αυτή αλλά με ταυτόχρονο σεβασμό των περί ισότητας διατάξεων του Συντάγματος. Επομένως υποστηρίζω ότι δίκαιο είναι μεν να υποβάλλονται οι απόφοιτοι εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής στην εξέταση αυτή αλλά μόνο όσοι απέκτησαν την ιδιότητα του φοιτητή/σπουδαστή μετά την ημερομηνία ισχύος του νόμου αυτού.
14- Το 2007 με την απόφαση του ΕΔ στην υπόθεση C-84/07, ο κοινοτικός δικαστής αποφασίζει ότι:
«14. Στην Ελλάδα το επάγγελμα του οπτικού είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο. Μέχρι τη νομοθετική μεταρρύθμιση του 2001 η πρόσβαση στο επάγγελμα αυτό, σύμφωνα με τις διατάξεις του προεδρικού διατάγματος 83/1989, το οποίο επιγράφεται «Επαγγελματικά δικαιώματα πτυχιούχων των τμημάτων: […] ε) Οπτικής, της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.)» (ΦΕΚ A΄ 37/7.2.1989), και με τις διατάξεις του νόμου 971/1979, «περί ασκήσεως του επαγγέλματος του οπτικού και των καταστημάτων οπτικών ειδών» (ΦΕΚ A΄ 223/22.9.1979), προϋπέθετε την κατοχή πτυχίου του Τμήματος «Οπτικής» Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, δηλαδή διπλώματος όπως ορίζεται στην οδηγία 89/48, μία από τις προϋποθέσεις χορήγησης του οποίου είναι η επιτυχής ολοκλήρωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας επτά εξαμήνων, κατά το ένα από τα οποία πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί πρακτική άσκηση.
15. Κατόπιν της έναρξης της ισχύος του νόμου 2916/2001, που επιγράφεται «Διάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης και ρύθμιση θεμάτων του τεχνολογικού τομέα αυτής» (ΦΕΚ A΄ 114/11.6.2001), η εκπαίδευση αυτή συνίσταται σε κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας οκτώ εξαμήνων, κατά το ένα από τα οποία πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί πρακτική άσκηση.»,
και ως εκ τούτου ορίζει ότι είναι νόμιμο να συμπεριληφθούν τα ΤΕΙ και οι απόφοιτοί τους στο πεδίο εφαρμογής της Ευρωπαϊκής οδηγίας 89/49/ΕΟΚ ανεξαρτήτως του χρόνου αποφοίτησης τους (δηλαδή πριν και μετά την έκδοση του νόμου Ν. 2916/2001). Έτσι, αυτομάτως, η περιγραφή του κου Γιάννη Αλαβάνου στην απαντητική απορριπτική επιστολή την οποία έλαβα όπου αναφέρεται «6. Στην περίπτωση σας, είσθε απόφοιτος Σχολής ανώτερης βαθμίδας της χώρας και ασκείτε επαγγελματική δραστηριότητα στη Ελλάδα. Κατά συνέπεια δεν εμπίπτετε στο ρυθμιστικό πεδίο της Οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, ούτε οι διατάξεις του Ν. 2916/2001 παρέχουν την δυνατότητα εγγραφής σας στο Μητρώο Μελών του ΤΕΕ.». κινείται εκτός της περιγραφόμενης νομιμότητας στην απόφαση C-84/07 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
15- Την ίδια χρονιά, το 2007 δηλαδή, εκδίδεται ο νόμος Ν. 3549/2007 όπου ο νομοθέτης τροποποιεί τον Ν. 2916/2001 και με το άρθρο 2 του νόμου αυτού που προσαρμόζει στα σύγχρονα δεδομένα το άρθρο 1 του Ν.2916/01 ξεκαθαρίζει ότι τα ΤΕΙ αποτελούν μέρος του Τεχνολογικού Τομέα των ΑΕΙ τακτοποιώντας το καθεστώς που τα διέπει σύμφωνα με τις Συνταγματικές επιταγές. Να προσεχθεί ότι και πάλι ο νόμος Ν. 1865/1989 αφήνεται ανέπαφος και ως εκ τούτου η ισοτιμία των πτυχιούχων μηχανικών ΚΑΤΕΕ, ΚΑΤΕ και ΤΕΙ του Ν. 1404/83 μεταφέρεται αυτούσια και ισχυρή στα πτυχία των ΤΕΙ του Ν. 3549/2007.
16- Το 2008 με την απόφαση 144/2008 της Ολομέλειας του ΣτΕ κρίνονται Συνταγματικοί οι νόμοι Ν. 2916/01 και Ν. 3549/07 περί Ανώτατων ΤΕΙ χωρίς καμία μεταβολή στον νόμο Ν. 1865/1989 περί ισοτιμίας πτυχίων ΚΑΤΕΕ, ΚΑΤΕ με ΤΕΙ και ως εκ τούτου θεμελιώνεται ακράδαντα το αίτημα μου για αναδρομική εγγραφή στο ΤΕΕ από το 2001 που απόκτησα, σαν Τεχνολόγος Μηχανικός, την ιδιότητα του Ανώτατου.
17- Το 2010, ο νέος πια φορέας αρμόδιος για τις ισοτιμίες οργανισμός στην Ελλάδα, το ΔΟΑΤΑΠ (Ν. 3328/2005-ΦΕΚ 80-Α’-1/4/2005) αυτή την φορά αναγνωρίζει με την έκδοση αντιστοίχων βεβαιώσεων ότι τα ΤΕΙ είναι ομοταγή των σχολών Fachhochscule Wiesbaden με το πτυχίο των οποίων ο κος Μιχάλης Πέρρος έγινε δεκτός στο ΤΕΕ. Να προσέξετε παρακαλώ εδώ ότι με μοναδικό προσόν το πτυχίο της συγκεκριμένης αυτής σχολής ο κος Μιχάλης Πέρρος έγινε δεκτός από το ΤΕΕ αποκτώντας τα επαγγελματικά δικαιώματα του διπλωματούχου μηχανικού την στιγμή κατά την οποία ο ακαδημαϊκά ισότιμος με αυτόν δικός μου τίτλος σπουδών απερρίφθη από το ΤΕΕ σαν ανεπαρκής.
Λαμβάνοντας έτσι υπόψη ότι ακριβώς λόγω του ότι «...ανεξαρτήτως των ανωτέρω, από τις αρχές του Κράτους δικαίου, οι οποίες κατοχυρώνονται όχι μόνο από το Σύνταγμα αλλά και με το άρθρο 3 του Καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης, που κυρώθηκε με το ΝΔ 196/1974 και απέκτησε ισχύ υπέρτερη από τυπικό νόμο, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, συνάγεται ότι, εφόσον με βάση ορισμένο νομοθετικό καθεστώς αποκτήθηκαν δικαιώματα από τους διοικουμένους (ΣΓ: απόφαση ΙΤΕ 32/7.12.1993 και ΔΙΚΑΤΣΑ 282/26.6.1992), δεν είναι επιτρεπτό να καταργούνται τα δικαιώματα αυτά με νεότερο νόμο (ΣΓ: το ΠΔ 165/2000 με βάση τον οποίο οι απόφοιτοι Fachhochscule έγιναν δεκτοί στο ΤΕΕ ως Διπλωματούχοι Μηχανικοί με απεριόριστα επαγγελματικά δικαιώματα), ο οποίος καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς ενώπιον της Διοικήσεως υποθέσεις (ΣΓ: καθυστέρηση έκδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων ΤΕΙ), εφόσον οι υποθέσεις αυτές παρέμειναν εκκρεμείς ενώπιον της Διοικήσεως αδικαιολόγητα επί μακρό χρονικό διάστημα με αποκλειστική υπαιτιότητα των διοικητικών οργάνων (ΣΓ: 24 χρόνια τώρα από την εποχή του 1404/83), με αποτέλεσμα να καταλαμβάνονται από τον νεότερο νόμο (ΣΓ: το ΠΔ 165/2000), ενώ αν τα αρμόδια διοικητικά όργανα προέβαιναν εγκαίρως στη διεκπεραίωση των υποθέσεων αυτών (ΣΓ: στην έκδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων των ΤΕΙ), όπως είχαν υποχρέωση, δεν θα καταλαμβάνονταν οι υποθέσεις αυτές από τον νεότερο καταργητικό των σχετικών δικαιωμάτων νόμο.» (απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ΣΤΡΑΝ κατά της Ελλάδος της 9.12.1994, παρ. 46 και 49, Δ 26, 239)
18. Τέλος θα πρέπει να επισημανθεί ότι η συνταγματική πρόβλεψη του άρθρου 16 του Ελληνικού Συντάγματος και ιδίως των παραγράφων 5 και 7 αυτού, που ομιλούν περί ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης δεν έχουν πλέον κανένα επιστημονικό έρεισμα στα σύγχρονα εκπαιδευτικά αλλά και νομικά δεδομένα. Η ποιοτική διαφοροποίηση των δυο αυτών τομέων της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣτΕ 1958/2000) έχει εκλείψει εδώ και πολλά χρόνια, αφού οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνολογία έχουν ανατρέψει πλήρως τα προγράμματα σπουδών των ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι σήμερα πολύ λίγα προγράμματα σπουδών έχουν ως στόχο τη μετάδοση θεωρητικών γνώσεων με στόχο την εκπαίδευση επιστημόνων που θα εργάζονται κυρίως στην έρευνα.
Η πλειοψηφία των πτυχίων έχουν ένα πιο εφαρμοσμένο χαρακτήρα σπουδών τουλάχιστον στον ‘Α κύκλο (Βασικό Πτυχίο) που μπορεί να εμπλουτιστεί με περαιτέρω γνώσεις στο Β’ κύκλο σπουδών (Μεταπτυχιακά) εφόσον κάποιος το επιθυμεί.
Η Ε.Ε γνωρίζοντας αυτήν τη πραγματικότητα, ότι δηλαδή τα πτυχία του Α’ κύκλου σπουδών της διαδικασίας της Bologna με ελάχιστη διάρκεια σπουδών τα τρία έτη, καλύπτουν πλήρως όλες τις απαραίτητες γνώσεις, τα εξομοιώνει εμμέσως πλην όμως σαφώς με τίτλους σπουδών μεγαλύτερης διάρκειας. Έτσι σύμφωνα και με την 36/2005 οδηγία της Ε.Ε που αντικαθιστά την 89/48 προκύπτει ότι εφόσον ένα πτυχίο έχει ως ελάχιστη διάρκεια σπουδών (μεταδευτεροβάθμια) τα τρία έτη, τότε μπορεί να εξομοιωθεί και με πτυχία 4 ή και 5 ετών σπουδών.
Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται ήδη και στη χώρα μας, όπου όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω, πτυχιούχοι κολλεγίων καθώς και ξένων ιδρυμάτων με τριετείς σπουδές, αποκτούν πλήρη επαγγελματική εξομοίωση με αποφοίτους Ελληνικών ΑΕΙ με διάρκεια σπουδών τα 4 ή και τα 5 έτη. Έτσι το άρθρο 16 παρ΄7 του Ελληνικού Συντάγματος έχει de facto τροποποιηθεί όσον αφορά το θέμα της ποιοτικής διαφοροποίησης των πτυχίων Ανώτατης και Ανώτερης Εκπαίδευσης, τα οποία πλέον δεν διαφοροποιούνται στην Ε.Ε ήδη από το 1989.
Ως εκ τούτου συνάγεται ότι,
Όσον αφορά τα εντός της Ελλάδας εκπαιδευτικά δρώμενα τα ΤΕΙ με βάση τις αποφάσεις των αρμοδίων για τις ισοτιμίες οργάνων της Ελληνικής πολιτείας διαχρονικά, από το 1993 μέχρι σήμερα, είναι ισότιμα με τα Fachhochscule (FH) Γερμανίας ανεξαρτήτως του τρόπου που αυτά είχαν οργανωθεί και λειτουργούσαν όλα αυτά τα χρόνια (Ν. 298/76, Ν. 1404/83, Ν. 2916/01 και Ν. 3549/07),
Όσο δε αφορά τα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεδομένα όπως αποδεικνύεται από τις επανειλημμένες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται διαφορετικά πολίτες με τα ίδια δικαιώματα εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επομένως η απόρριψη της αιτήσεως μου από το ΤΕΕ προκειμένου εγγραφώ με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις που έγιναν δεκτοί οι ακαδημαϊκά ισότιμοι μου κάτοχοι πτυχίου Fachhochscule (FH) Γερμανίας αποτελεί δυσμενή διάκριση εις βάρος μου και η αδικία αυτή πρέπει να ανακληθεί από το δικαστήριο σας.»
Αυτάααααααα λοιπόν.
Και να θυμάστε ότι δεν είναι αθέμιτο η προσφυγή στην δικαιοσύνη όταν υπάρχει διαφωνία απόψεων μεταξύ των πολιτών.
Ελπίζω να σας βοήθησα στην κατανόηση του αιτήματος των ΤΕΙ για αναγνώριση των δικαιωμάτων τους που βάναυσα καταπατούνται 30 χρόνια τώρα από τους πολιτικούς της χρεωκοπίας.
Γεια σας,
Ένας αδούλωτος Μηχανικός …. για λίγο ίσως στο σκοτάδι ακόμη.
